حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ، قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ " هَذِهِ طَابَةُ، وَهَذَا أُحُدٌ، جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ".
(Abu Humayd (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan Tabuk gʻazotidan qaytdik, to Madinaga (yaqinlashib, baland joydan) nazar solganimizda, u zot: «Bu — Toba (Madina); bu — Uhud, bizni sevadigan va biz uni sevadigan togʻ», dedilar.(Абу Ҳумайд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺ билан Табук ғазотидан қайтдик, то Мадинага (яқинлашиб, баланд жойдан) назар солганимизда, у зот: «Бу — Тоба (Мадина); бу — Уҳуд, бизни севадиган ва биз уни севадиган тоғ», дедилар.