حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ يَطَوَّفُ الرَّجُلُ بِالْبَيْتِ مَا كَانَ حَلاَلاً حَتَّى يُهِلَّ بِالْحَجِّ، فَإِذَا رَكِبَ إِلَى عَرَفَةَ فَمَنْ تَيَسَّرَ لَهُ هَدِيَّةٌ مِنَ الإِبِلِ أَوِ الْبَقَرِ أَوِ الْغَنَمِ، مَا تَيَسَّرَ لَهُ مِنْ ذَلِكَ أَىَّ ذَلِكَ شَاءَ، غَيْرَ إِنْ لَمْ يَتَيَسَّرْ لَهُ فَعَلَيْهِ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ، وَذَلِكَ قَبْلَ يَوْمِ عَرَفَةَ، فَإِنْ كَانَ آخِرُ يَوْمٍ مِنَ الأَيَّامِ الثَّلاَثَةِ يَوْمَ عَرَفَةَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ، ثُمَّ لِيَنْطَلِقْ حَتَّى يَقِفَ بِعَرَفَاتٍ مِنْ صَلاَةِ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ يَكُونَ الظَّلاَمُ، ثُمَّ لِيَدْفَعُوا مِنْ عَرَفَاتٍ إِذَا أَفَاضُوا مِنْهَا حَتَّى يَبْلُغُوا جَمْعًا الَّذِي يُتَبَرَّرُ فِيهِ، ثُمَّ لِيَذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا، أَوْ أَكْثِرُوا التَّكْبِيرَ وَالتَّهْلِيلَ قَبْلَ أَنْ تُصْبِحُوا ثُمَّ أَفِيضُوا، فَإِنَّ النَّاسَ كَانُوا يُفِيضُونَ، وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى [quran sura="2" aya_start="199" aya_end="199"]{ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ} حَتَّى تَرْمُوا الْجَمْرَةَ.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Kishi — haj bilan ehrom bogʻlaguniga qadar — halol holatda Baytni tavof qilaveradi; Arafaga (yoʻ lga) chiqqanida — kimga tuya, mol (sigir) yoki qoʻ ydan hadya (qurbonlik) oson boʻ lsa, oʻ shalardan xohlaganini (soʻ ysin); kimga (hadya) oson boʻ lmasa, uning zimmasida hajda uch kun roʻza (bordir) — bu Arafa kunidan oldin (boʻ ladi); agar uch kunning oxirgisi Arafa kuni boʻ lib qolsa, unga gunoh yoʻq. Soʻng (kishi) joʻnab, Arafotda — asr namozidan to qorongʻulik (kirguniga) qadar — tursin; soʻng ular Arafotdan — undan qaytganlarida — joʻnab, Jamʼ (Muzdalifa)ga yetsinlar — u (yer) yaxshilik qilinadigan (joy)dir; soʻng tong otishidan oldin Allohni koʻp zikr qilsinlar — yoki takbir va tahlilni koʻpaytirsinlar — soʻng (Minoga) qaytsinlar; chunki odamlar (Arafotdan) qaytar edilar. Alloh taolo: ‹Soʻng odamlar qaytadigan joydan qaytinglar va Allohdan magʻfirat soʻranglar; albatta Alloh magʻfiratli, rahmlidir› (Baqara surasi, 199) dedi — to jamra(toshlar)ni otguningizga qadar.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Киши — ҳаж билан эҳром боғлагунига қадар — ҳалол ҳолатда Байтни тавоф қилаверади; Арафага (йў лга) чиққанида — кимга туя, мол (сигир) ёки қў йдан ҳадя (қурбонлик) осон бў лса, ў шалардан хоҳлаганини (сў йсин); кимга (ҳадя) осон бў лмаса, унинг зиммасида ҳажда уч кун рўза (бордир) — бу Арафа кунидан олдин (бў лади); агар уч куннинг охиргиси Арафа куни бў либ қолса, унга гуноҳ йўқ. Сўнг (киши) жўнаб, Арафотда — аср намозидан то қоронғулик (киргунига) қадар — турсин; сўнг улар Арафотдан — ундан қайтганларида — жўнаб, Жамъ (Муздалифа)га ецинлар — у (ер) яхшилик қилинадиган (жой)дир; сўнг тонг отишидан олдин Аллоҳни кўп зикр қилсинлар — ёки такбир ва таҳлилни кўпайтирсинлар — сўнг (Минога) қайцинлар; чунки одамлар (Арафотдан) қайтар эдилар. Аллоҳ таоло: ‹Сўнг одамлар қайтадиган жойдан қайтинглар ва Аллоҳдан мағфират сўранглар; албатта Аллоҳ мағфиратли, раҳмлидир› (Бақара сураси, 199) деди — то жамра(тошлар)ни отгунингизга қадар.