حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا فَإِذَا طَلَعَتْ وَرَآهَا النَّاسُ آمَنُوا أَجْمَعُونَ، وَذَلِكَ حِينَ لاَ يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا ". ثُمَّ قَرَأَ الآيَةَ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Quyosh oʻ z magʻribidan chiqmaguncha qiyomat qoim boʻ lmaydi; u chiqib, odamlar uni koʻ rganida, hammasi iymon keltiradi — ammo bu — jonga oʻ z iymoni naf bermaydigan paytdir», dedilar. Soʻng (yuqoridagi) oyatni oʻqidilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш ў з мағрибидан чиқмагунча қиёмат қоим бў лмайди; у чиқиб, одамлар уни кў рганида, ҳаммаси иймон келтиради — аммо бу — жонга ў з иймони наф бермайдиган пайтдир», дедилар. Сўнг (юқоридаги) оятни ўқидилар.