حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَوَّلُ الآيَاتِ خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَخُرُوجُ الدَّابَّةِ عَلَى النَّاسِ ضُحًى " . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَأَيَّتُهُمَا مَا خَرَجَتْ قَبْلَ الأُخْرَى فَالأُخْرَى مِنْهَا قَرِيبٌ . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَلاَ أَظُنُّهَا إِلاَّ طُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Chiqadigan alomatlarning birinchisi quyoshning magʻribdan chiqishi va dobbaning odamlar oldiga chadda paytida chiqishidir», dedilar. Abdulloh: «Bularning qaysi biri avval chiqsa, ikkinchisi unga yaqin boʻladi», dedi. Abdulloh yana: «Men uni quyoshning magʻribdan chiqishidan boshqa narsa emas deb oʻylayman», dedi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Чиқадиган аломатларнинг биринчиси қуёшнинг мағрибдан чиқиши ва доббанинг одамлар олдига чадда пайтида чиқишидир», дедилар. Абдуллоҳ: «Буларнинг қайси бири аввал чиқса, иккинчиси унга яқин бўлади», деди. Абдуллоҳ яна: «Мен уни қуёшнинг мағрибдан чиқишидан бошқа нарса эмас деб ўйлайман», деди.