حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ،. وَقَالَ غَيْرُهُ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ دُعِيَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَبْتُ إِلَيْهِ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَتُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا قَالَ أُعَدِّدُ عَلَيْهِ قَوْلَهُ، فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ ". فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ " إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ، لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ يُغْفَرْ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا ". قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتِ الآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةَ [quran sura="9" aya_start="84" aya_end="84"]{وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا} إِلَى قَوْلِهِ [quran sura="9" aya_start="84" aya_end="84"]{وَهُمْ فَاسِقُونَ} قَالَ فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ.
(Umar ibnul-Xattob (roziyallohu anhu) aytdi:) Abdulloh ibn Ubayy ibn Salul oʻ lganida, Rasululloh ﷺ unga namoz oʻqish uchun chaqirildilar. Rasululloh ﷺ (oʻrnidan) turganlarida, men u zotga tomon sakrab (oʻrnimdan turib): «Ey Allohning Rasuli, Ibn Ubayyga namoz oʻqiysizmi — holbuki u falon kuni shunday-shunday degan-ku?» dedim — uning (yomon) soʻzlarini u zotga sanay boshladim. Rasululloh ﷺ tabassum qilib: «Mendan (orqaga) chekin, ey Umar», dedilar. Men unga koʻ p (gapni) takrorlaganimda, u zot: «Men ixtiyorli qilindim va (namoz oʻqishni) ixtiyor qildim; agar yetmish(marta)dan ziyoda qilsam, unga magʻ firat qilinadi deb bilganimda, albatta unga ziyoda qilgan boʻ lardim», dedilar. (Umar) aytdi: Soʻng Rasululloh ﷺ unga namoz oʻqidilar, soʻng (namozdan) qaytdilar; koʻ p oʻ tmay, Baroadan ikki oyat: ‹Va ulardan oʻ lgan hech kimga aslo namoz oʻqima...› (degan oyatdan) to ‹...ular fosiqlar (boʻ lgan holda oʻ ldilar)› (Tavba surasi, 84) (degan soʻzigacha) nozil boʻ ldi. (Umar) aytdi: Keyinchalik men oʻ zimning Rasululloh ﷺga (nisbatan koʻ rsatgan) jurʼatimdan ajablandim; Alloh va Rasuli yaxshiroq biluvchidir.(Умар ибнул-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) айтди:) Абдуллоҳ ибн Убайй ибн Салул ў лганида, Расулуллоҳ ﷺ унга намоз ўқиш учун чақирилдилар. Расулуллоҳ ﷺ (ўрнидан) турганларида, мен у зотга томон сакраб (ўрнимдан туриб): «Эй Аллоҳнинг Расули, Ибн Убаййга намоз ўқийсизми — ҳолбуки у фалон куни шундай-шундай деган-ку?» дедим — унинг (ёмон) сўзларини у зотга санай бошладим. Расулуллоҳ ﷺ табассум қилиб: «Мендан (орқага) чекин, эй Умар», дедилар. Мен унга кў п (гапни) такрорлаганимда, у зот: «Мен ихтиёрли қилиндим ва (намоз ўқишни) ихтиёр қилдим; агар етмиш(марта)дан зиёда қилсам, унга мағ фират қилинади деб билганимда, албатта унга зиёда қилган бў лардим», дедилар. (Умар) айтди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ унга намоз ўқидилар, сўнг (намоздан) қайтдилар; кў п ў тмай, Бароадан икки оят: ‹Ва улардан ў лган ҳеч кимга асло намоз ўқима...› (деган оятдан) то ‹...улар фосиқлар (бў лган ҳолда ў лдилар)› (Тавба сураси, 84) (деган сўзигача) нозил бў лди. (Умар) айтди: Кейинчалик мен ў зимнинг Расулуллоҳ ﷺга (нисбатан кў рсатган) журъатимдан ажабландим; Аллоҳ ва Расули яхшироқ билувчидир.