(Alqama aytdi:) Men Abdulloh (ibn Masʼud) bilan (birga) edim; Minoda Usmon uni uchratdi va: «Ey Abu Abdurrahmon, mening senga bir hojatim bor», dedi. Ikkovi (bir chetga) ajraldi. Usmon: «Ey Abu Abdurrahmon, senga — biz seni bir bokira (qiz)ga uylantirib qoʻ ysak (yoqarmi)? — u senga ilgari (yoshlikda) odatlab (his qilib) turgan (narsangni) eslatib turar edi», dedi. Abdulloh — bunga oʻ zining hojati yoʻqligini koʻ rgach, menga ishora qilib: «Ey Alqama!» dedi. Men uning oldigʻa (yetib) bordim; u (Usmonga): «Agar sen shunday degan boʻ lsang — (bilki,) Paygʻambar ﷺ bizga: ‹Ey yigitlar jamoasi, sizdan kim (uylanishga) qodir boʻ lsa, uylansin; kim qodir boʻ lmasa, unga roʻ za tutish (lozim) — chunki u (roʻ za) unga qalqon (nafsni tiyuvchi)dir› degan edi», der edi.(Алқама айтди:) Мен Абдуллоҳ (ибн Масъуд) билан (бирга) эдим; Минода Усмон уни учратди ва: «Эй Абу Абдурраҳмон, менинг сенга бир ҳожатим бор», деди. Иккови (бир четга) ажралди. Усмон: «Эй Абу Абдурраҳмон, сенга — биз сени бир бокира (қиз)га уйлантириб қў йсак (ёқарми)? — у сенга илгари (ёшликда) одатлаб (ҳис қилиб) турган (нарсангни) эслатиб турар эди», деди. Абдуллоҳ — бунга ў зининг ҳожати йўқлигини кў ргач, менга ишора қилиб: «Эй Алқама!» деди. Мен унинг олдиға (етиб) бордим; у (Усмонга): «Агар сен шундай деган бў лсанг — (билки,) Пайғамбар ﷺ бизга: ‹Эй йигитлар жамоаси, сиздан ким (уйланишга) қодир бў лса, уйлансин; ким қодир бў лмаса, унга рў за тутиш (лозим) — чунки у (рў за) унга қалқон (нафсни тиювчи)дир› деган эди», дер эди.