(Abdurrahmon ibn Obis aytdi:) Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ni (eshitdim) — bir kishi undan: «Sen Rasululloh ﷺ bilan (birga) iyd — qurbon (hayiti) yoki fitr (hayiti)da — hozir boʻ lganmiding?» deb soʻradi. U: «Ha; u zotga (yaqin) oʻ rnim (oʻ shanda yosh boʻ lganim) boʻ lmaganida edi, men unda hozir boʻ lmas edim» dedi — oʻ zining kichikligini (yoshligini) nazarda tutar edi. U (yana) aytdi: «Rasululloh ﷺ chiqib, namoz oʻqidilar, soʻng xutba qildilar — (u) azon ham, iqomat ham zikr qilmadi. Soʻng ayollarning oldiga kelib, ularga vaʼz aytdilar, ularga (oxiratni) eslatdilar va ularni sadaqaga buyurdilar. Men ularni — quloqlari va boʻ gʻ izlariga (taqinchoqlariga) qoʻ l uzatib, (ularni yechib) Bilolga berayotganlarini — koʻ rdim. Soʻng u zot va Bilol u zotning uyiga (qaytib) koʻ tarildi (ketdi)» dedi.(Абдурраҳмон ибн Обис айтди:) Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)ни (эшитдим) — бир киши ундан: «Сен Расулуллоҳ ﷺ билан (бирга) ийд — қурбон (ҳайити) ёки фитр (ҳайити)да — ҳозир бў лганмидинг?» деб сўради. У: «Ҳа; у зотга (яқин) ў рним (ў шанда ёш бў лганим) бў лмаганида эди, мен унда ҳозир бў лмас эдим» деди — ў зининг кичиклигини (ёшлигини) назарда тутар эди. У (яна) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ чиқиб, намоз ўқидилар, сўнг хутба қилдилар — (у) азон ҳам, иқомат ҳам зикр қилмади. Сўнг аёлларнинг олдига келиб, уларга ваъз айтдилар, уларга (охиратни) эслатдилар ва уларни садақага буюрдилар. Мен уларни — қулоқлари ва бў ғ изларига (тақинчоқларига) қў л узатиб, (уларни ечиб) Билолга бераётганларини — кў рдим. Сўнг у зот ва Билол у зотнинг уйига (қайтиб) кў тарилди (кетди)» деди.