حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُوَيْمِرًا الْعَجْلاَنِيَّ جَاءَ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ الأَنْصَارِيِّ، فَقَالَ لَهُ يَا عَاصِمُ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ عَاصِمٌ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا حَتَّى كَبُرَ عَلَى عَاصِمٍ مَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَجَعَ عَاصِمٌ إِلَى أَهْلِهِ جَاءَ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا عَاصِمُ مَاذَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمٌ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ، قَدْ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْأَلَةَ الَّتِي سَأَلْتُهُ عَنْهَا. قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَهُ عَنْهَا فَأَقْبَلَ عُوَيْمِرٌ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَطَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ فَاذْهَبْ فَأْتِ بِهَا ". قَالَ سَهْلٌ فَتَلاَعَنَا وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا فَرَغَا قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ أَمْسَكْتُهَا، فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتْ تِلْكَ سُنَّةُ الْمُتَلاَعِنَيْنِ.
(Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu) xabar berdi)ki, Uvaymir al-Ajloniy Osim ibn Adiy al-Ansoriyning oldiga kelib, unga: «Ey Osim, bir kishi oʻ z xotini bilan (begona) bir erkakni topsa — uni oʻ ldiradimi, soʻng sizlar uni (qasos uchun) oʻ ldirasizmi — yoki qanday qilsin? Ey Osim, men uchun buni Rasululloh ﷺdan soʻra» dedi. Osim buni Rasululloh ﷺdan soʻradi; (lekin) Rasululloh ﷺ (bunday) savollarni yoqtirmadilar va uni aybladilar — hatto Osimga Rasululloh ﷺdan eshitgan (gap)i ogʻ ir botdi. Osim oʻ z ahliga qaytgach, Uvaymir kelib: «Ey Osim, Rasululloh ﷺ senga nima dedilar?» dedi. Osim unga: «Sen menga yaxshilik keltirmading; men u zotdan soʻragan masalani Rasululloh ﷺ yoqtirmadilar» dedi. Uvaymir: «Allohga qasamki, men — uni u zotdan soʻramaguncha — toʻ xtamayman» dedi va Rasululloh ﷺning oldiga — odamlar oʻ rtasida (turgan paytlarida) — kelib: «Ey Allohning Rasuli, bir kishi oʻ z xotini bilan (begona) bir erkakni topsa — uni oʻ ldiradimi, soʻng sizlar uni oʻ ldirasizmi — yoki qanday qilsin?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Alloh sen va xotining haqida (oyat) nozil qildi; bor, uni olib kel» dedilar. Sahl aytdi: «Bas, ular liʼon (laʼnatlashish) qildi — men odamlar bilan (birga) Rasululloh ﷺning huzurida edim. Ular (liʼondan) farogʻ at topgach, Uvaymir: ‹Agar men uni (oʻ z nikohimda) ushlab tursam, men unga (tuhmat bilan) yolgʻon (gapirgan) boʻ laman, ey Allohning Rasuli› dedi va — Rasululloh ﷺ unga buyurishdan oldin — uni uch (taloq bilan) taloq qildi.» Ibn Shihob: «Bas, mana shu — liʼon qiluvchi (er-xotin)larning sunnati boʻ ldi» dedi.(Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу) хабар берди)ки, Уваймир ал-Ажлоний Осим ибн Адий ал-Ансорийнинг олдига келиб, унга: «Эй Осим, бир киши ў з хотини билан (бегона) бир эркакни топса — уни ў лдирадими, сўнг сизлар уни (қасос учун) ў лдирасизми — ёки қандай қилсин? Эй Осим, мен учун буни Расулуллоҳ ﷺдан сўра» деди. Осим буни Расулуллоҳ ﷺдан сўради; (лекин) Расулуллоҳ ﷺ (бундай) саволларни ёқтирмадилар ва уни айбладилар — ҳатто Осимга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган (гап)и оғ ир ботди. Осим ў з аҳлига қайтгач, Уваймир келиб: «Эй Осим, Расулуллоҳ ﷺ сенга нима дедилар?» деди. Осим унга: «Сен менга яхшилик келтирмадинг; мен у зотдан сўраган масалани Расулуллоҳ ﷺ ёқтирмадилар» деди. Уваймир: «Аллоҳга қасамки, мен — уни у зотдан сўрамагунча — тў хтамайман» деди ва Расулуллоҳ ﷺнинг олдига — одамлар ў ртасида (турган пайтларида) — келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бир киши ў з хотини билан (бегона) бир эркакни топса — уни ў лдирадими, сўнг сизлар уни ў лдирасизми — ёки қандай қилсин?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ сен ва хотининг ҳақида (оят) нозил қилди; бор, уни олиб кел» дедилар. Саҳл айтди: «Бас, улар лиъон (лаънатлашиш) қилди — мен одамлар билан (бирга) Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурида эдим. Улар (лиъондан) фароғ ат топгач, Уваймир: ‹Агар мен уни (ў з никоҳимда) ушлаб турсам, мен унга (туҳмат билан) ёлғон (гапирган) бў ламан, эй Аллоҳнинг Расули› деди ва — Расулуллоҳ ﷺ унга буюришдан олдин — уни уч (талоқ билан) талоқ қилди.» Ибн Шиҳоб: «Бас, мана шу — лиъон қилувчи (эр-хотин)ларнинг суннати бў лди» деди.