حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنِ الْمُلاَعَنَةِ، وَعَنِ السُّنَّةِ، فِيهَا عَنْ حَدِيثِ، سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَخِي بَنِي سَاعِدَةَ أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي شَأْنِهِ مَا ذَكَرَ فِي الْقُرْآنِ مِنْ أَمْرِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " قَدْ قَضَى اللَّهُ فِيكَ وَفِي امْرَأَتِكَ ". قَالَ فَتَلاَعَنَا فِي الْمَسْجِدِ وَأَنَا شَاهِدٌ، فَلَمَّا فَرَغَا قَالَ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا. فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ فَرَغَا مِنَ التَّلاَعُنِ، فَفَارَقَهَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ذَاكَ تَفْرِيقٌ بَيْنَ كُلِّ مُتَلاَعِنَيْنِ ". قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتِ السُّنَّةُ بَعْدَهُمَا أَنْ يُفَرَّقَ بَيْنَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، وَكَانَتْ حَامِلاً، وَكَانَ ابْنُهَا يُدْعَى لأُمِّهِ، قَالَ ثُمَّ جَرَتِ السُّنَّةُ فِي مِيرَاثِهَا أَنَّهَا تَرِثُهُ وَيَرِثُ مِنْهَا مَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ. قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنْ جَاءَتْ بِهِ أَحْمَرَ قَصِيرًا كَأَنَّهُ وَحَرَةٌ، فَلاَ أُرَاهَا إِلاَّ قَدْ صَدَقَتْ وَكَذَبَ عَلَيْهَا، وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْوَدَ أَعْيَنَ ذَا أَلْيَتَيْنِ، فَلاَ أُرَاهُ إِلاَّ قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا ". فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى الْمَكْرُوهِ مِنْ ذَلِكَ.
(Ibn Shihob, Sahl ibn Saʼd — Banu Soidaning (birodari)dan, liʼon va undagi sunnat haqida xabar berdi)ki, ansorlardan bir kishi Rasululloh ﷺning oldiga kelib: «Ey Allohning Rasuli, bir kishi oʻ z xotini bilan (begona) bir erkakni topsa — uni oʻ ldiradimi, yoki qanday qilsin?» dedi. Alloh uning ishida — Qurʼonda liʼon qilishuvchilar haqida zikr qilgan (narsa)ni — nozil qildi. Paygʻambar ﷺ: «Alloh sen va xotining haqida hukm chiqardi» dedilar. (Sahl:) Bas, ikkovi masjidda liʼon qildi — men (bunga) guvoh edim. Ular (liʼondan) farogʻ at topgach, u: «Agar men uni ushlab tursam, men unga yolgʻon (gapirgan) boʻ laman, ey Allohning Rasuli» dedi va — Rasululloh ﷺ unga buyurishdan oldin, ular liʼondan farogʻ at topgan paytda — uni uch (taloq bilan) taloq qildi; soʻng undan Paygʻambar ﷺning huzurida ajrashdi. U zot: «Bu — har bir liʼon qilishuvchi (er-xotin) orasidagi ajralish(dir)» dedilar. Ibn Shihob: «Bas, ulardan keyin sunnat — liʼon qilishuvchi (er-xotin)ni ajratish boʻ ldi» dedi. (Ayol) homilador edi; uning oʻgʻ li (keyin) onasiga (nisbat bilan) chaqirilar edi. Soʻng meros (masalasi)da sunnat shu boʻ ldiki, u (ayol) undan (oʻgʻ lidan) meros oladi, u (oʻgʻ il) ham undan — Alloh unga farz qilgan (ulush)ni — meros oladi. (Ibn Shihob, Sahldan shu hadisda:) Paygʻambar ﷺ: «Agar u (ayol) — qizil, kalta, goʻyo vahara (kaltakesak)dek (bola) keltirsa, men uni — rost soʻzlagan va u (er) unga yolgʻon (tuhmat) qilgan deb(gina) bilaman; agar qora, koʻ zi katta, dumbasi yirik (bola) keltirsa, men uni — u (er) unga rost (aytgan) deb(gina) bilaman» dedilar. Bas, u (ayol) — oʻ sha yoqtirmagan (sifat) bilan (bola) keltirdi (yaʼni er rost chiqdi).(Ибн Шиҳоб, Саҳл ибн Саъд — Бану Соиданинг (биродари)дан, лиъон ва ундаги суннат ҳақида хабар берди)ки, ансорлардан бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг олдига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бир киши ў з хотини билан (бегона) бир эркакни топса — уни ў лдирадими, ёки қандай қилсин?» деди. Аллоҳ унинг ишида — Қуръонда лиъон қилишувчилар ҳақида зикр қилган (нарса)ни — нозил қилди. Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ сен ва хотининг ҳақида ҳукм чиқарди» дедилар. (Саҳл:) Бас, иккови масжидда лиъон қилди — мен (бунга) гувоҳ эдим. Улар (лиъондан) фароғ ат топгач, у: «Агар мен уни ушлаб турсам, мен унга ёлғон (гапирган) бў ламан, эй Аллоҳнинг Расули» деди ва — Расулуллоҳ ﷺ унга буюришдан олдин, улар лиъондан фароғ ат топган пайтда — уни уч (талоқ билан) талоқ қилди; сўнг ундан Пайғамбар ﷺнинг ҳузурида ажрашди. У зот: «Бу — ҳар бир лиъон қилишувчи (эр-хотин) орасидаги ажралиш(дир)» дедилар. Ибн Шиҳоб: «Бас, улардан кейин суннат — лиъон қилишувчи (эр-хотин)ни ажратиш бў лди» деди. (Аёл) ҳомиладор эди; унинг ўғ ли (кейин) онасига (нисбат билан) чақирилар эди. Сўнг мерос (масаласи)да суннат шу бў лдики, у (аёл) ундан (ўғ лидан) мерос олади, у (ўғ ил) ҳам ундан — Аллоҳ унга фарз қилган (улуш)ни — мерос олади. (Ибн Шиҳоб, Саҳлдан шу ҳадисда:) Пайғамбар ﷺ: «Агар у (аёл) — қизил, калта, гўё ваҳара (калтакесак)дек (бола) келтирса, мен уни — рост сўзлаган ва у (эр) унга ёлғон (туҳмат) қилган деб(гина) биламан; агар қора, кў зи катта, думбаси йирик (бола) келтирса, мен уни — у (эр) унга рост (айтган) деб(гина) биламан» дедилар. Бас, у (аёл) — ў ша ёқтирмаган (сифат) билан (бола) келтирди (яъни эр рост чиқди).