حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آتَى إِلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حُلَّةً سِيَرَاءَ فَلَبِسْتُهَا، فَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَشَقَّقْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي.
(Ali (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ menga siyaroʼ (ipak chiziqli) hulla (kiyim) berdilar; men uni kiydim — (lekin) u zotning yuzlarida gʻ azabni koʻ rdim. Shunda men uni ayollarim orasida (boʻ lib) yirtdim (tarqatdim).(Али (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ менга сиярў (ипак чизиқли) ҳулла (кийим) бердилар; мен уни кийдим — (лекин) у зотнинг юзларида ғ азабни кў рдим. Шунда мен уни аёлларим орасида (бў либ) йиртдим (тарқатдим).