حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَنَسًا، قَالَ أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ، بِالْحِجَابِ كَانَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ يَسْأَلُنِي عَنْهُ، أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا بِزَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ وَكَانَ تَزَوَّجَهَا بِالْمَدِينَةِ، فَدَعَا النَّاسَ لِلطَّعَامِ بَعْدَ ارْتِفَاعِ النَّهَارِ، فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَلَسَ مَعَهُ رِجَالٌ بَعْدَ مَا قَامَ الْقَوْمُ، حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَشَى وَمَشَيْتُ مَعَهُ، حَتَّى بَلَغَ باب حُجْرَةِ عَائِشَةَ، ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا فَرَجَعْتُ مَعَهُ، فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ مَكَانَهُمْ، فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ الثَّانِيَةَ، حَتَّى بَلَغَ باب حُجْرَةِ عَائِشَةَ فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ، فَإِذَا هُمْ قَامُوا، فَضَرَبَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ سِتْرًا، وَأُنْزِلَ الْحِجَابُ.
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Men odamlar ichida hijob (parda hukmi) haqida eng biluvchisiman; Ubay ibn Kaʼb u haqda mendan soʻrar edi. Rasululloh ﷺ Zaynab bint Jahsh bilan kelin-kuyov (yangi qovushgan) holda tongni qarshiladilar — u zot unga Madinada uylangan edilar; u zot odamlarni — kun koʻ tarilgandan keyin — taomga chaqirdilar. Rasululloh ﷺ oʻ tirdilar; (boshqa) odamlar turgandan keyin ham, yonlarida (baʼzi) kishilar (qoʻ zgʻ almay) oʻ tirdi. Soʻng Rasululloh ﷺ turib (yoʻ lga tushdilar), men ham u zot bilan (birga) yurdim — to u zot Oishaning hujrasi eshigiga yetganlarigacha; soʻng u zot ular (mehmonlar) chiqib ketdi deb gumon qildilar; (shunda) men u zot bilan (birga) qaytdim — birdan ular oʻ z joylarida oʻ tirgan edi. U zot (yana) qaytdilar, men ham u zot bilan ikkinchi marta qaytdim — to Oishaning hujrasi eshigiga yetganlarigacha; soʻng u zot qaytdilar, men ham u zot bilan qaytdim — birdan ular turgan (ketgan) edi. Shunda u zot men bilan oʻ zlari orasiga bir parda (sitr) tortdilar; va hijob (oyati) nozil qilindi.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен одамлар ичида ҳижоб (парда ҳукми) ҳақида энг билувчисиман; Убай ибн Каъб у ҳақда мендан сўрар эди. Расулуллоҳ ﷺ Зайнаб бинт Жаҳш билан келин-куёв (янги қовушган) ҳолда тонгни қаршиладилар — у зот унга Мадинада уйланган эдилар; у зот одамларни — кун кў тарилгандан кейин — таомга чақирдилар. Расулуллоҳ ﷺ ў тирдилар; (бошқа) одамлар тургандан кейин ҳам, ёнларида (баъзи) кишилар (қў зғ алмай) ў тирди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ туриб (йў лга тушдилар), мен ҳам у зот билан (бирга) юрдим — то у зот Оишанинг ҳужраси эшигига етганларигача; сўнг у зот улар (меҳмонлар) чиқиб кетди деб гумон қилдилар; (шунда) мен у зот билан (бирга) қайтдим — бирдан улар ў з жойларида ў тирган эди. У зот (яна) қайтдилар, мен ҳам у зот билан иккинчи марта қайтдим — то Оишанинг ҳужраси эшигига етганларигача; сўнг у зот қайтдилар, мен ҳам у зот билан қайтдим — бирдан улар турган (кетган) эди. Шунда у зот мен билан ў злари орасига бир парда (ситр) тортдилар; ва ҳижоб (ояти) нозил қилинди.