(al-Baroʼ (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Mana shu kunimizda biz boshlaydigan ilk (ish) — namoz oʻqishimiz, soʻng qaytib, nahr (qurbonlik) qilishimizdir. Kim shunday qilsa, bizning sunnatimizga erishdi; kim (undan) oldin soʻ ygan boʻ lsa, u — faqat oʻ z ahliga taqdim qilgan goʻsht(dir); u nusukdan (qurbonlikdan) hech narsa emas» dedilar. Shunda Abu Burda ibn Niyor — u (allaqachon) soʻ ygan edi — turib: «Mening yonimda bir jadaʼa (bir yoshli echki) bor» dedi. U zot: «Uni soʻ y; (lekin) u sendan keyin hech kimga kifoya qilmaydi» dedilar. (Mutarrif, Omirdan, al-Baroʼdan: Paygʻambar ﷺ: «Kim namozdan keyin soʻ ygan boʻ lsa, uning nusuki toʻ liq boʻ ldi va u musulmonlarning sunnatiga erishdi» dedilar.)(ал-Барў (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Мана шу кунимизда биз бошлайдиган илк (иш) — намоз ўқишимиз, сўнг қайтиб, наҳр (қурбонлик) қилишимиздир. Ким шундай қилса, бизнинг суннатимизга эришди; ким (ундан) олдин сў йган бў лса, у — фақат ў з аҳлига тақдим қилган гўшт(дир); у нусукдан (қурбонликдан) ҳеч нарса эмас» дедилар. Шунда Абу Бурда ибн Ниёр — у (аллақачон) сў йган эди — туриб: «Менинг ёнимда бир жадаъа (бир ёшли эчки) бор» деди. У зот: «Уни сў й; (лекин) у сендан кейин ҳеч кимга кифоя қилмайди» дедилар. (Мутарриф, Омирдан, ал-Барўдан: Пайғамбар ﷺ: «Ким намоздан кейин сў йган бў лса, унинг нусуки тў лиқ бў лди ва у мусулмонларнинг суннатига эришди» дедилар.)