(Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan (birga) bir safarda edik; (shu payt) tuyalardan bir tuya qochdi. Bir kishi unga oʻq otdi; (shunda) u (tuya) toʻ xtadi. Soʻng u zot: «Albatta ularning — yovvoyi (hayvon)larning qochqoqlari kabi — qochqoqlari bordir; bas, ulardan qaysi biri sizlarni yengsa (qochsa), unga mana shunday qilinglar» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, biz gʻ azot va safarlarda boʻ lamiz; (hayvonni) soʻ ymoqchi boʻ lamiz, (lekin) pichoqlar (mudya) boʻ lmaydi» dedim. U zot: «Qonni oqizgan — yoki: oqizgan — va ustiga Allohning nomi zikr qilingan (narsa) bilan (soʻ yilgan)ni ye — tish va tirnoqdan boshqa (bilan); chunki tish — suyak, tirnoq esa — habashalarning pichogʻ i(dir)» dedilar.(Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺ билан (бирга) бир сафарда эдик; (шу пайт) туялардан бир туя қочди. Бир киши унга ўқ отди; (шунда) у (туя) тў хтади. Сўнг у зот: «Албатта уларнинг — ёввойи (ҳайвон)ларнинг қочқоқлари каби — қочқоқлари бордир; бас, улардан қайси бири сизларни енгса (қочса), унга мана шундай қилинглар» дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз ғ азот ва сафарларда бў ламиз; (ҳайвонни) сў ймоқчи бў ламиз, (лекин) пичоқлар (мудя) бў лмайди» дедим. У зот: «Қонни оқизган — ёки: оқизган — ва устига Аллоҳнинг номи зикр қилинган (нарса) билан (сў йилган)ни е — тиш ва тирноқдан бошқа (билан); чунки тиш — суяк, тирноқ эса — ҳабашаларнинг пичоғ и(дир)» дедилар.