حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ. يُسْتَعَطُ بِهِ مِنَ الْعُذْرَةِ، وَيُلَدُّ بِهِ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ ". وَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لِي لَمْ يَأْكُلِ الطَّعَامَ فَبَالَ عَلَيْهِ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَرَشَّ عَلَيْهِ.
(Ummu Qays bint Mihsan (roziyallohu anho) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺni (shunday) deganlarini eshitdim: «Mana shu hind yogʻ ochi (ud)ni (oling)ga oʻ zingizni tuting; chunki unda yetti (xil) shifo bordir: uzra (tomoq) (kasalligi) uchun u (burunga) saʼut (qilinadi), zotuljanb (yon ogʻ rigʻ i, pnevmoniya) uchun u (ogʻ izga) ladud (qilinadi).» Men Paygʻambar ﷺning oldiga — hali taom yemaydigan bir oʻ gʻ lim bilan — kirdim; u (bola) u zotning ustiga bavl qildi (siydi); shunda u zot suv soʻrab, uning (bavl tekkan joy)iga sepdilar.(Умму Қайс бинт Миҳсан (розияллоҳу анҳо) айтди:) Мен Пайғамбар ﷺни (шундай) деганларини эшитдим: «Мана шу ҳинд ёғ очи (уд)ни (олинг)га ў зингизни тутинг; чунки унда етти (хил) шифо бордир: узра (томоқ) (касаллиги) учун у (бурунга) саъут (қилинади), зотулжанб (ён оғ риғ и, пневмония) учун у (оғ изга) ладуд (қилинади).» Мен Пайғамбар ﷺнинг олдига — ҳали таом емайдиган бир ў ғ лим билан — кирдим; у (бола) у зотнинг устига бавл қилди (сийди); шунда у зот сув сўраб, унинг (бавл теккан жой)ига сепдилар.