حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ. فَذَكَرْتُهُ لِسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عُرِضَتْ عَلَىَّ الأُمَمُ، فَجَعَلَ النَّبِيُّ وَالنَّبِيَّانِ يَمُرُّونَ مَعَهُمُ الرَّهْطُ، وَالنَّبِيُّ لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ، حَتَّى رُفِعَ لِي سَوَادٌ عَظِيمٌ، قُلْتُ مَا هَذَا أُمَّتِي هَذِهِ قِيلَ هَذَا مُوسَى وَقَوْمُهُ. قِيلَ انْظُرْ إِلَى الأُفُقِ. فَإِذَا سَوَادٌ يَمْلأُ الأُفُقَ، ثُمَّ قِيلَ لِي انْظُرْ هَا هُنَا وَهَا هُنَا فِي آفَاقِ السَّمَاءِ فَإِذَا سَوَادٌ قَدْ مَلأَ الأُفُقَ قِيلَ هَذِهِ أُمَّتُكَ وَيَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ هَؤُلاَءِ سَبْعُونَ أَلْفًا بِغَيْرِ حِسَابٍ، ثُمَّ دَخَلَ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَهُمْ فَأَفَاضَ الْقَوْمُ وَقَالُوا نَحْنُ الَّذِينَ آمَنَّا بِاللَّهِ، وَاتَّبَعْنَا رَسُولَهُ، فَنَحْنُ هُمْ أَوْ أَوْلاَدُنَا الَّذِينَ وُلِدُوا فِي الإِسْلاَمِ فَإِنَّا وُلِدْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ. فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ فَقَالَ هُمُ الَّذِينَ لاَ يَسْتَرْقُونَ، وَلاَ يَتَطَيَّرُونَ، وَلاَ يَكْتَوُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ". فَقَالَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ أَمِنْهُمْ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَعَمْ ". فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ أَمِنْهُمْ أَنَا قَالَ " سَبَقَكَ عُكَّاشَةُ ".
(Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo): «Koʻ z (tegishi) yoki zahar (chaqishi)dan boshqa (narsa)da ruqya (duo bilan davolanish) yoʻq» dedi. (Roviy:) Men buni Saʼid ibn Jubayrga zikr qildim; u: «Bizga Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) soʻzlab berdi» dedi:) Rasululloh ﷺ: «Menga (ilgarigi) ummatlar koʻ rsatildi: (baʼzi) paygʻ ambar va ikki paygʻ ambar — yonlarida bir necha (kishi) bilan oʻ tar; (baʼzi) paygʻ ambar — yonida hech kim boʻ lmas edi; to menga bir ulkan qoramtir (omma) koʻ rsatilguncha. Men: ‹Bu nima? Mana shu mening ummatimmi?› dedim. ‹Bu — Muso va uning qavmi› deyildi. ‹Ufq (osmon chekkasi)ga qara› deyildi — birdan (bir) qoramtir (omma) ufqni toʻ ldirar edi. Soʻng menga: ‹Mana bu yoqqa va mana bu yoqqa — osmon ufqlariga — qara› deyildi — birdan (bir) qoramtir (omma) ufqni toʻ ldirgan edi. ‹Bu — sening ummating; bulardan yetmish ming (kishi) jannatga — hisobsiz — kiradi› deyildi» dedilar. Soʻng u zot (uyga) kirdilar va ularga (kimlar ekanini) bayon qilmadilar. Shunda qavm (oʻ zaro) (bahsga) berilib: «Biz — Allohga iymon keltirgan va Uning Rasuliga ergashgan (kishi)larmiz; bas, (oʻ sha yetmish ming) — bizmiz, yoki Islomda tugʻ ilgan bizning farzandlarimizmi? Chunki biz johiliyatda tugʻ ilgan edik» dedi. Bu Paygʻambar ﷺga yetdi; u zot (tashqariga) chiqib: «Ular — ruqya (afsun) soʻ ramaydigan, qushlardan (yomon) fol olmaydigan, dogʻ lanib (kayy qilinib) davolanmaydigan va oʻ z Robbiga tavakkul qiladigan (kishi)lardir» dedilar. Shunda Ukkosha ibn Mihsan: «Men ulardanman, ey Allohning Rasuli?» dedi. U zot: «Ha» dedilar. Soʻng boshqa biri turib: «Men (ham) ulardanmanmi?» dedi. U zot: «Seni Ukkosha (bu ishda) ortda qoldirdi (oʻ zib ketdi)» dedilar.(Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо): «Кў з (тегиши) ёки заҳар (чақиши)дан бошқа (нарса)да руқя (дуо билан даволаниш) йўқ» деди. (Ровий:) Мен буни Саъид ибн Жубайрга зикр қилдим; у: «Бизга Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) сўзлаб берди» деди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Менга (илгариги) умматлар кў рсатилди: (баъзи) пайғ амбар ва икки пайғ амбар — ёнларида бир неча (киши) билан ў тар; (баъзи) пайғ амбар — ёнида ҳеч ким бў лмас эди; то менга бир улкан қорамтир (омма) кў рсатилгунча. Мен: ‹Бу нима? Мана шу менинг умматимми?› дедим. ‹Бу — Мусо ва унинг қавми› дейилди. ‹Уфқ (осмон чеккаси)га қара› дейилди — бирдан (бир) қорамтир (омма) уфқни тў лдирар эди. Сўнг менга: ‹Мана бу ёққа ва мана бу ёққа — осмон уфқларига — қара› дейилди — бирдан (бир) қорамтир (омма) уфқни тў лдирган эди. ‹Бу — сенинг умматинг; булардан етмиш минг (киши) жаннатга — ҳисобсиз — киради› дейилди» дедилар. Сўнг у зот (уйга) кирдилар ва уларга (кимлар эканини) баён қилмадилар. Шунда қавм (ў заро) (баҳсга) берилиб: «Биз — Аллоҳга иймон келтирган ва Унинг Расулига эргашган (киши)лармиз; бас, (ў ша етмиш минг) — бизмиз, ёки Исломда туғ илган бизнинг фарзандларимизми? Чунки биз жоҳилиятда туғ илган эдик» деди. Бу Пайғамбар ﷺга етди; у зот (ташқарига) чиқиб: «Улар — руқя (афсун) сў рамайдиган, қушлардан (ёмон) фол олмайдиган, доғ ланиб (кайй қилиниб) даволанмайдиган ва ў з Роббига таваккул қиладиган (киши)лардир» дедилар. Шунда Уккоша ибн Миҳсан: «Мен уларданман, эй Аллоҳнинг Расули?» деди. У зот: «Ҳа» дедилар. Сўнг бошқа бири туриб: «Мен (ҳам) уларданманми?» деди. У зот: «Сени Уккоша (бу ишда) ортда қолдирди (ў зиб кетди)» дедилар.