(Ibn Abbos va Oisha (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Abu Bakr (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺ(ning yuzlari)dan — u zot vafot etganlaridan keyin — oʻ pdi. Oisha aytdi: Biz u zotga — vafotlaridan keyin (kasalliklarida) — ladud (ogʻ izning yon tomoniga dori) berdik; (shunda) u zot bizga — (yaʼni: ladud) qilmanglar deb — ishorat qildilar. Biz: «(Bu) — bemorning dorini yoqtirmasligi(dir, shu sababli ishorat qildilar)» dedik. U zot hushga kelganlarida: «Sizlarning ichingizda — unga ladud qilinmagan biror (kishi) qolmasin; (faqat) Abbos (mustasno); chunki u sizlarga (ladud paytida) hozir boʻ lmagan edi» dedilar.(Ибн Аббос ва Оиша (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди)ки, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺ(нинг юзлари)дан — у зот вафот этганларидан кейин — ў пди. Оиша айтди: Биз у зотга — вафотларидан кейин (касалликларида) — ладуд (оғ изнинг ён томонига дори) бердик; (шунда) у зот бизга — (яъни: ладуд) қилманглар деб — ишорат қилдилар. Биз: «(Бу) — беморнинг дорини ёқтирмаслиги(дир, шу сабабли ишорат қилдилар)» дедик. У зот ҳушга келганларида: «Сизларнинг ичингизда — унга ладуд қилинмаган бирор (киши) қолмасин; (фақат) Аббос (мустасно); чунки у сизларга (ладуд пайтида) ҳозир бў лмаган эди» дедилар.