حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ نَفَثَ فِي كَفَّيْهِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَبِالْمُعَوِّذَتَيْنِ جَمِيعًا، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ، وَمَا بَلَغَتْ يَدَاهُ مِنْ جَسَدِهِ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا اشْتَكَى كَانَ يَأْمُرُنِي أَنْ أَفْعَلَ ذَلِكَ بِهِ. قَالَ يُونُسُ كُنْتُ أَرَى ابْنَ شِهَابٍ يَصْنَعُ ذَلِكَ إِذَا أَتَى إِلَى فِرَاشِهِ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Rasululloh ﷺ — oʻ z toʻ shaklariga (yotgʻ ani) borgan paytlarida — ikki kaftlariga «Qul huvalloohu ahad» va ikki muavviza (Falaq va Nos suralari)ni — barchasini — puflab (oʻqib) dam solar, soʻng ular bilan yuzlari va badanlaridan qoʻ llari yetadigan (joy)ini masx qilar (silar) edilar. Oisha aytdi: U zot kasallanganlarida, men buni oʻ zlariga qilishimni buyurar edilar. (Yunus: «Men Ibn Shihobni — toʻ shagiga borgan paytda shunday qilganini — koʻ rar edim» dedi.)(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ — ў з тў шакларига (ётғ ани) борган пайтларида — икки кафтларига «Қул ҳуваллооҳу аҳад» ва икки муаввиза (Фалақ ва Нос суралари)ни — барчасини — пуфлаб (ўқиб) дам солар, сўнг улар билан юзлари ва баданларидан қў ллари етадиган (жой)ини масх қилар (силар) эдилар. Оиша айтди: У зот касалланганларида, мен буни ў зларига қилишимни буюрар эдилар. (Юнус: «Мен Ибн Шиҳобни — тў шагига борган пайтда шундай қилганини — кў рар эдим» деди.)