حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَهْطًا، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْطَلَقُوا فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا، حَتَّى نَزَلُوا بِحَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ، فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمْ، فَلُدِغَ سَيِّدُ ذَلِكَ الْحَىِّ، فَسَعَوْا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ لاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ أَتَيْتُمْ هَؤُلاَءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ قَدْ نَزَلُوا بِكُمْ، لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ عِنْدَ بَعْضِهِمْ شَىْءٌ. فَأَتَوْهُمْ فَقَالُوا يَا أَيُّهَا الرَّهْطُ إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ، فَسَعَيْنَا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ، لاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ، فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ شَىْءٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ نَعَمْ، وَاللَّهِ إِنِّي لَرَاقٍ، وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَقَدِ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَلَمْ تُضَيِّفُونَا، فَمَا أَنَا بِرَاقٍ لَكُمْ حَتَّى تَجْعَلُوا لَنَا جُعْلاً. فَصَالَحُوهُمْ عَلَى قَطِيعٍ مِنَ الْغَنَمِ، فَانْطَلَقَ فَجَعَلَ يَتْفُلُ وَيَقْرَأُ [quran sura="1" aya_start="2" aya_end="2"]{الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} حَتَّى لَكَأَنَّمَا نُشِطَ مِنْ عِقَالٍ، فَانْطَلَقَ يَمْشِي مَا بِهِ قَلَبَةٌ. قَالَ فَأَوْفَوْهُمْ جُعْلَهُمُ الَّذِي صَالَحُوهُمْ عَلَيْهِ، فَقَالَ بَعْضُهُمُ اقْسِمُوا. فَقَالَ الَّذِي رَقَى لاَ تَفْعَلُوا حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَذْكُرَ لَهُ الَّذِي كَانَ، فَنَنْظُرَ مَا يَأْمُرُنَا. فَقَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا لَهُ فَقَالَ " وَمَا يُدْرِيكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ أَصَبْتُمُ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ بِسَهْمٍ ".
(Abu Saʼid (al-Xudriy) (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺning ashobidan bir necha (kishi) bir safarga (yoʻ lga) chiqdi — to arablarning bir mahallasida tushguncha; ular (mahalla ahlidan) mehmondorchilik soʻradi; (lekin) ular ularni mehmon qilishdan bosh tortdi. (Shu payt) oʻ sha mahallaning boshligʻ ini (ilon yoki chayon) chaqdi; ular u uchun har bir narsa bilan harakat qildi — (lekin) hech narsa unga foyda bermadi. Ulardan baʼzisi: «Sizlarga tushgan mana shu jamoaga borsangiz — shoyad ulardan baʼzisida bir (foydali) narsa boʻ lsa» dedi. Ular ularning oldiga kelib: «Ey jamoa, bizning boshligʻ imizni (ilon-chayon) chaqdi; biz u uchun har bir narsa bilan harakat qildik — hech narsa unga foyda bermadi; sizlarning birortangizda biror (foydali) narsa bormi?» dedi. Ulardan biri: «Ha, Allohga qasamki, men ruqya qilaman; lekin, Allohga qasamki, biz sizdan mehmondorchilik soʻradik, sizlar bizni mehmon qilmadingiz; bas, to bizga bir haq (toʻ lov) belgilamaguningizgacha, men sizlarga ruqya qiluvchi emasman» dedi. Shunda ular bir poda qoʻ y (evaziga) ular bilan kelishdi. (U kishi) bordi va (chaqilgan kishiga) tuflab (dam solib), «al-Hamdu lillohi Robbil-olamiyn» (Fotiha)ni oʻqiy boshladi — goʻyo u (bemor) tushovdan (boʻ shatib) yechilgandek (boʻ ldi) va hech qanday ogʻ riq (qoldiq) qolmagan holda yurib ketdi. (Roviy:) Ular ularga kelishgan haqni toʻ liq berdi. Ulardan baʼzisi: «Taqsimlanglar» dedi. Ruqya qilgan (kishi): «To Rasululloh ﷺning oldiga borib, boʻ lgan (voqea)ni u zotga zikr qilmagunimizcha va u zot bizga nima buyurishini koʻ rmagunimizcha — (shoshilib) qilmanglar» dedi. Ular Rasululloh ﷺning oldiga keldi va buni u zotga zikr qildi; u zot: «Uning ruqya ekanini qaerdan bilding? Toʻ gʻ ri qilibsiz; taqsimlanglar va men uchun (ham) oʻ zlaringiz bilan (birga) bir ulush ajratinglar» dedilar.(Абу Саъид (ал-Худрий) (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺнинг ашобидан бир неча (киши) бир сафарга (йў лга) чиқди — то арабларнинг бир маҳалласида тушгунча; улар (маҳалла аҳлидан) меҳмондорчилик сўради; (лекин) улар уларни меҳмон қилишдан бош тортди. (Шу пайт) ў ша маҳалланинг бошлиғ ини (илон ёки чаён) чақди; улар у учун ҳар бир нарса билан ҳаракат қилди — (лекин) ҳеч нарса унга фойда бермади. Улардан баъзиси: «Сизларга тушган мана шу жамоага борсангиз — шояд улардан баъзисида бир (фойдали) нарса бў лса» деди. Улар уларнинг олдига келиб: «Эй жамоа, бизнинг бошлиғ имизни (илон-чаён) чақди; биз у учун ҳар бир нарса билан ҳаракат қилдик — ҳеч нарса унга фойда бермади; сизларнинг бирортангизда бирор (фойдали) нарса борми?» деди. Улардан бири: «Ҳа, Аллоҳга қасамки, мен руқя қиламан; лекин, Аллоҳга қасамки, биз сиздан меҳмондорчилик сўрадик, сизлар бизни меҳмон қилмадингиз; бас, то бизга бир ҳақ (тў лов) белгиламагунингизгача, мен сизларга руқя қилувчи эмасман» деди. Шунда улар бир пода қў й (эвазига) улар билан келишди. (У киши) борди ва (чақилган кишига) туфлаб (дам солиб), «ал-Ҳамду лиллоҳи Роббил-оламийн» (Фотиҳа)ни ўқий бошлади — гўё у (бемор) тушовдан (бў шатиб) ечилгандек (бў лди) ва ҳеч қандай оғ риқ (қолдиқ) қолмаган ҳолда юриб кетди. (Ровий:) Улар уларга келишган ҳақни тў лиқ берди. Улардан баъзиси: «Тақсимланглар» деди. Руқя қилган (киши): «То Расулуллоҳ ﷺнинг олдига бориб, бў лган (воқеа)ни у зотга зикр қилмагунимизча ва у зот бизга нима буюришини кў рмагунимизча — (шошилиб) қилманглар» деди. Улар Расулуллоҳ ﷺнинг олдига келди ва буни у зотга зикр қилди; у зот: «Унинг руқя эканини қаэрдан билдинг? Тў ғ ри қилибсиз; тақсимланглар ва мен учун (ҳам) ў зларингиз билан (бирга) бир улуш ажратинглар» дедилар.