حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُيَيْنَةَ، يَقُولُ أَوَّلُ مَنْ حَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ جُرَيْجٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي آلُ، عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ، فَسَأَلْتُ هِشَامًا عَنْهُ فَحَدَّثَنَا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُحِرَ حَتَّى كَانَ يَرَى أَنَّهُ يَأْتِي النِّسَاءَ وَلاَ يَأْتِيهِنَّ. قَالَ سُفْيَانُ وَهَذَا أَشَدُّ مَا يَكُونُ مِنَ السِّحْرِ إِذَا كَانَ كَذَا. فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ أَعَلِمْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ، أَتَانِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي، وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ، فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلآخَرِ مَا بَالُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ. قَالَ وَمَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ أَعْصَمَ، رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ حَلِيفٌ لِيَهُودَ، كَانَ مُنَافِقًا. قَالَ وَفِيمَ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاقَةٍ. قَالَ وَأَيْنَ قَالَ فِي جُفِّ طَلْعَةٍ ذَكَرٍ، تَحْتَ رَعُوفَةٍ، فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ ". قَالَتْ فَأَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْبِئْرَ حَتَّى اسْتَخْرَجَهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبِئْرُ الَّتِي أُرِيتُهَا، وَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، وَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ". قَالَ فَاسْتُخْرِجَ، قَالَتْ فَقُلْتُ أَفَلاَ أَىْ تَنَشَّرْتَ. فَقَالَ " أَمَا وَاللَّهِ فَقَدْ شَفَانِي، وَأَكْرَهُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ شَرًّا ".
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Rasululloh ﷺ sehrlangan edilar — hatto u zot ayollariga yaqinlashayotgandek koʻ rar (xayol qilar), holbuki ularga yaqinlashmas edilar. (Sufyon: «Bu — sehrning eng qattigʻ idir — (taʼsir) shunday boʻ lsa» dedi.) Shunda u zot: «Ey Oisha, bildingmi, Alloh menga — men Undan soʻ ragan narsamda — javob (fatvo) berdi: mening oldimga ikki kishi keldi; ulardan biri boshim oldida, ikkinchisi oyoqlarim oldida oʻ tirdi. Boshim oldidagi (kishi) ikkinchisiga: ‹Bu kishining ahvoli nima?› dedi; ‹Matbub (sehrlangan)› dedi. ‹Uni kim sehrladi?› dedi; ‹Labid ibn Aʼsam — Banu Zurayqdan bir kishi, yahudiylarning bir hamkasbi (halifi), munofiq edi› dedi. ‹Nimada (sehrladi)?› dedi; ‹Bir taroq va (taroqda qolgan) soch (toʻ pi)da› dedi. ‹Qaerda?› dedi; ‹Zarvon qudugʻ idagi bir tosh ostida — erkak xurmo novdasi qoʻ zogʻ ida› dedi» dedilar. Oisha aytdi: Paygʻambar ﷺ oʻ sha quduqga keldilar — to uni chiqarib olguncha; soʻng: «Mana shu — menga koʻ rsatilgan quduq; goʻyo uning suvi xina damlamasidek, goʻyo uning xurmolari shaytonlarning boshlari (kabi)dir» dedilar. (U sehr) chiqarib olindi. Men: «Tanashshur (yechish-davolanish) qilmadingizmi?» dedim. U zot: «Ammo, Allohga qasamki, Alloh menga shifo berdi; men odamlardan birortasi ustiga bir yomonlik qoʻ zgʻ atishni yoqtirmayman» dedilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ сеҳрланган эдилар — ҳатто у зот аёлларига яқинлашаётгандек кў рар (хаёл қилар), ҳолбуки уларга яқинлашмас эдилар. (Суфён: «Бу — сеҳрнинг энг қаттиғ идир — (таъсир) шундай бў лса» деди.) Шунда у зот: «Эй Оиша, билдингми, Аллоҳ менга — мен Ундан сў раган нарсамда — жавоб (фатво) берди: менинг олдимга икки киши келди; улардан бири бошим олдида, иккинчиси оёқларим олдида ў тирди. Бошим олдидаги (киши) иккинчисига: ‹Бу кишининг аҳволи нима?› деди; ‹Матбуб (сеҳрланган)› деди. ‹Уни ким сеҳрлади?› деди; ‹Лабид ибн Аъсам — Бану Зурайқдан бир киши, яҳудийларнинг бир ҳамкасби (ҳалифи), мунофиқ эди› деди. ‹Нимада (сеҳрлади)?› деди; ‹Бир тароқ ва (тароқда қолган) соч (тў пи)да› деди. ‹Қаэрда?› деди; ‹Зарвон қудуғ идаги бир тош остида — эркак хурмо новдаси қў зоғ ида› деди» дедилар. Оиша айтди: Пайғамбар ﷺ ў ша қудуқга келдилар — то уни чиқариб олгунча; сўнг: «Мана шу — менга кў рсатилган қудуқ; гўё унинг суви хина дамламасидек, гўё унинг хурмолари шайтонларнинг бошлари (каби)дир» дедилар. (У сеҳр) чиқариб олинди. Мен: «Танашшур (ечиш-даволаниш) қилмадингизми?» дедим. У зот: «Аммо, Аллоҳга қасамки, Аллоҳ менга шифо берди; мен одамлардан бирортаси устига бир ёмонлик қў зғ атишни ёқтирмайман» дедилар.