حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ جَاءَتِ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا جَالِسَةٌ وَعِنْدَهُ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ تَحْتَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَنِي فَبَتَّ طَلاَقِي، فَتَزَوَّجْتُ بَعْدَهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ، وَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا مَعَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ مِثْلُ هَذِهِ الْهُدْبَةِ. وَأَخَذَتْ هُدْبَةً مِنْ جِلْبَابِهَا، فَسَمِعَ خَالِدُ بْنُ سَعِيدٍ قَوْلَهَا وَهْوَ بِالْبَابِ لَمْ يُؤْذَنْ لَهُ، قَالَتْ فَقَالَ خَالِدٌ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلاَ تَنْهَى هَذِهِ عَمَّا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ وَاللَّهِ مَا يَزِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى التَّبَسُّمِ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَعَلَّكِ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ، لاَ، حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ وَتَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ ". فَصَارَ سُنَّةً بَعْدُ.
(Oisha (roziyallohu anho) — Paygʻambar ﷺning zavjalari — aytdilar:) Rifoa al-Quraziyning xotini Rasululloh ﷺning oldilariga keldi, men (ham) oʻtirgan edim, u zotning yonlarida Abu Bakr (roziyallohu anhu) ham bor edi. (U ayol:) «Yo Rasululloh, men Rifoaning (nikohida) edim; u meni taloq qildi va taloqimni qatʼiy (uch taloq) qildi. Soʻng undan keyin Abdurrahmon ibn Zabirga turmushga chiqdim; vallohi, yo Rasululloh, uning (qudratidan) faqat mana shu popukcha kabigina narsa bor, xolos» dedi va kiyimining (jilbobining) popugidan ushladi. Eshik oldida turgan — hali (kirishga) izn berilmagan — Xolid ibn Said uning gapini eshitib qoldi. (Oisha aytdilar:) Xolid: «Yo Abu Bakr, bu (ayol)ni Rasululloh ﷺning oldilarida oshkora aytayotgan narsasidan qaytarmaysizmi?» dedi. Vallohi, Rasululloh ﷺ tabassum qilishdan boshqa narsa qilmadilar. Soʻng u zot unga: «Sen Rifoaga qaytmoqchidirsan? Yoʻq! (Abdurrahmon) sening shirinligingni totmaguncha va sen uning shirinligini totmaguncha (bu boʻlmaydi)» dedilar. Soʻng (bu hukm) keyinchalik sunnatga aylandi.(Оиша (розияллоҳу анҳо) — Пайғамбар ﷺнинг завжалари — айтдилар:) Рифоа ал-Қуразийнинг хотини Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келди, мен (ҳам) ўтирган эдим, у зотнинг ёнларида Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) ҳам бор эди. (У аёл:) «Ё Расулуллоҳ, мен Рифоанинг (никоҳида) эдим; у мени талоқ қилди ва талоқимни қатъий (уч талоқ) қилди. Сўнг ундан кейин Абдурраҳмон ибн Забирга турмушга чиқдим; валлоҳи, ё Расулуллоҳ, унинг (қудратидан) фақат мана шу попукча кабигина нарса бор, холос» деди ва кийимининг (жилбобининг) попугидан ушлади. Эшик олдида турган — ҳали (киришга) изн берилмаган — Холид ибн Саид унинг гапини эшитиб қолди. (Оиша айтдилар:) Холид: «Ё Абу Бакр, бу (аёл)ни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида ошкора айтаётган нарсасидан қайтармайсизми?» деди. Валлоҳи, Расулуллоҳ ﷺ табассум қилишдан бошқа нарса қилмадилар. Сўнг у зот унга: «Сен Рифоага қайтмоқчидирсан? Йўқ! (Абдурраҳмон) сенинг ширинлигингни тотмагунча ва сен унинг ширинлигини тотмагунча (бу бўлмайди)» дедилар. Сўнг (бу ҳукм) кейинчалик суннатга айланди.