حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عِيدٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لَمْ يُصَلِّ قَبْلُ وَلاَ بَعْدُ، ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ، فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تَصَدَّقُ بِخُرْصِهَا وَسِخَابِهَا.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ iyd kuni (tashqariga) chiqib, ikki rakat namoz oʻqidilar; (uning) na oldidan, na keyinidan (nafl) oʻqimadilar. Soʻng (u zot) ayollarning oldiga keldilar va ularni sadaqa (qilish)ga buyurdilar. Shunda ayollar (har biri) oʻz isirgʻasini (xurs) va sixobini (marjonini) sadaqa qila boshladi.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Пайғамбар ﷺ ийд куни (ташқарига) чиқиб, икки ракат намоз ўқидилар; (унинг) на олдидан, на кейинидан (нафл) ўқимадилар. Сўнг (у зот) аёлларнинг олдига келдилар ва уларни садақа (қилиш)га буюрдилар. Шунда аёллар (ҳар бири) ўз исирғасини (хурс) ва сихобини (маржонини) садақа қила бошлади.