حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ ـ وَمَا بِالْمَدِينَةِ يَوْمَئِذٍ أَفْضَلُ مِنْهُ ـ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ وَقَدْ سَتَرْتُ بِقِرَامٍ لِي عَلَى سَهْوَةٍ لِي فِيهَا تَمَاثِيلُ، فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَتَكَهُ وَقَالَ " أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ ". قَالَتْ فَجَعَلْنَاهُ وِسَادَةً أَوْ وِسَادَتَيْنِ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdilar:) Rasululloh ﷺ safardan qaytdilar, men esa oʻzimning bir tokchamga (raf) ichida suratlar (tamosil) boʻlgan bir pardamni (qiram) tutib (osib) qoʻygan edim. Rasululloh ﷺ uni koʻrgach, uni yulib tashladilar va: «Qiyomat kuni odamlarning eng qattiq azoblanadigani — Allohning yaratganiga (oʻxshatib yaratib) taqlid qiladiganlardir» dedilar. (Oisha:) Bas, biz uni bitta yoki ikkita yostiq qilib oldik.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтдилар:) Расулуллоҳ ﷺ сафардан қайтдилар, мен эса ўзимнинг бир токчамга (раф) ичида суратлар (тамосил) бўлган бир пардамни (қирам) тутиб (осиб) қўйган эдим. Расулуллоҳ ﷺ уни кўргач, уни юлиб ташладилар ва: «Қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобланадигани — Аллоҳнинг яратганига (ўхшатиб яратиб) тақлид қиладиганлардир» дедилар. (Оиша:) Бас, биз уни битта ёки иккита ёстиқ қилиб олдик.