حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْدًا نَادَى جِبْرِيلَ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلاَنًا، فَأَحِبَّهُ. فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، فَيُنَادِي جِبْرِيلُ فِي أَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلاَنًا، فَأَحِبُّوهُ. فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي أَهْلِ الأَرْضِ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ: «Alloh biror bandasini sevsa, Jabroilni: ‹Albatta, Alloh falon (kishi)ni sevadi, sen ham uni sev› deb chaqiradi. Bas, Jabroil uni sevadi. Soʻng Jabroil osmon ahli orasida: ‹Albatta, Alloh falon (kishi)ni sevadi, sizlar ham uni sevinglar› deb nido qiladi. Bas, osmon ahli uni sevadi. Soʻng unga yer ahli orasida (ham) maqbullik (qabul) qoʻyiladi» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ бирор бандасини севса, Жаброилни: ‹Албатта, Аллоҳ фалон (киши)ни севади, сен ҳам уни сев› деб чақиради. Бас, Жаброил уни севади. Сўнг Жаброил осмон аҳли орасида: ‹Албатта, Аллоҳ фалон (киши)ни севади, сизлар ҳам уни севинглар› деб нидо қилади. Бас, осмон аҳли уни севади. Сўнг унга ер аҳли орасида (ҳам) мақбуллик (қабул) қўйилади» дедилар.