Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni men Paygʻambar ﷺ bilan safarda edim. U zot: «Ey Mugʻira, shu suv idishini ol», — dedilar. Men uni oldim, Rasululloh ﷺ esa koʻzdan gʻoyib boʻlguncha uzoqlashdilar. U zot hojat chiqardilar; egnilarida shom (rumiy) jubbasi bor edi. U zot qoʻllarini uning yengidan chiqarmoqchi boʻldilar, lekin u juda tor edi, shuning uchun qoʻllarini (jubba) ostidan chiqardilar. Men suv quydim, u zot namoz tahoratidek tahorat oldilar va ikki maxsi ustiga masʼh tortib, soʻng namoz oʻqidilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни мен Пайғамбар ﷺ билан сафарда эдим. У зот: «Эй Муғира, шу сув идишини ол», — дедилар. Мен уни олдим, Расулуллоҳ ﷺ эса кўздан ғойиб бўлгунча узоқлашдилар. У зот ҳожат чиқардилар; эгниларида шом (румий) жуббаси бор эди. У зот қўлларини унинг енгидан чиқармоқчи бўлдилар, лекин у жуда тор эди, шунинг учун қўлларини (жубба) остидан чиқардилар. Мен сув қуйдим, у зот намоз таҳоратидек таҳорат олдилар ва икки махси устига масъҳ тортиб, сўнг намоз ўқидилар.