حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَشْهَلُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ ابْنُ عَوْنٍ حُدِّثْنَاهُ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَى بَابَ امْرَأَةٍ عَرَّسَ بِهَا فَإِذَا عِنْدَهَا قَوْمٌ فَانْطَلَقَ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَاحْتَبَسَ ثُمَّ رَجَعَ وَعِنْدَهَا قَوْمٌ فَانْطَلَقَ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَرَجَعَ وَقَدْ خَرَجُوا قَالَ فَدَخَلَ وَأَرْخَى بَيْنِي وَبَيْنَهُ سِتْرًا قَالَ فَذَكَرْتُهُ لأَبِي طَلْحَةَ قَالَ فَقَالَ لَئِنْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَيَنْزِلَنَّ فِي هَذَا شَيْءٌ . فَنَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlarida edim. U zot oʻzlari nikohga olgan bir ayolning eshigiga keldilar va uning oldida bir qavm bor edi. Shunda (u zot) ketib, hojatlarini oʻtab, ushlanib qoldilar, soʻng qaytdilar, uning oldida (hamon) bir qavm bor edi. Yana ketib, hojatlarini oʻtab qaytdilar, ular esa allaqachon chiqib ketishgan edi. (Anas) aytdi: U zot kirdilar va men bilan oʻzlarining orasiga parda tortdilar. (Anas) aytdi: Men buni Abu Talhaga eslatdim. U aytdi: Agar sen aytganingdek boʻlsa, bu haqda albatta biror narsa nozil boʻladi. Shunda hijob oyati nozil boʻldi. Bu hadis ushbu vajh boʻyicha hasan gʻaribdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларида эдим. У зот ўзлари никоҳга олган бир аёлнинг эшигига келдилар ва унинг олдида бир қавм бор эди. Шунда (у зот) кетиб, ҳожатларини ўтаб, ушланиб қолдилар, сўнг қайтдилар, унинг олдида (ҳамон) бир қавм бор эди. Яна кетиб, ҳожатларини ўтаб қайтдилар, улар эса аллақачон чиқиб кетишган эди. (Анас) айтди: У зот кирдилар ва мен билан ўзларининг орасига парда тортдилар. (Анас) айтди: Мен буни Абу Талҳага эслатдим. У айтди: Агар сен айтганингдек бўлса, бу ҳақда албатта бирор нарса нозил бўлади. Шунда ҳижоб ояти нозил бўлди. Бу ҳадис ушбу важҳ бўйича ҳасан ғарибдир.