(Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo) aytdi:) Rasululloh ﷺ menga: «Yotoqqa borganingda, namoz uchun tahorat qilgandek tahorat qil, soʻng oʻng yoning bilan yonboshla va: ‹Allohumma aslamtu vajhiy ilayka, va favvaztu amriy ilayka, va aljaʼtu zahriy ilayka, ragʻbatan va rahbatan ilayka, la maljaa va la manja minka illa ilayka, amantu bikitabikallaziy anzalta va binabiyyikallaziy arsalta› (Allohim, yuzimni Senga taslim qildim, ishimni Senga topshirdim, oʻzimni (orqamni) Senga suyadim — Senga boʻlgan ragʻbat va (azobingdan) qoʻrquv bilan; Sendan (qochib) boriladigan boshpana ham, najot ham faqat Sening Oʻzingdadir; Sen nozil qilgan Kitobingga va Sen yuborgan Paygʻambaringga iymon keltirdim) deb ayt. Agar (shu kechada) oʻlsang, fitrat (Islom) uzra oʻlasan — bas, bularni (yotishdan) oldin aytadigan oxirgi soʻzing qilgin», dedilar. Men (yodlab olar ekanman): «...va birasulikallaziy arsalta» dedim. U zot: «Yoʻq, ‹va binabiyyikallaziy arsalta› (deb ayt)», dedilar.(Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ менга: «Ётоққа борганингда, намоз учун таҳорат қилгандек таҳорат қил, сўнг ўнг ёнинг билан ёнбошла ва: ‹Аллоҳумма асламту важҳий илайка, ва фаввазту амрий илайка, ва алжаъту заҳрий илайка, рағбатан ва раҳбатан илайка, ла малжаа ва ла манжа минка илла илайка, аманту бикитабикаллазий анзалта ва бинабиййикаллазий арсалта› (Аллоҳим, юзимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдим, ўзимни (орқамни) Сенга суядим — Сенга бўлган рағбат ва (азобингдан) қўрқув билан; Сендан (қочиб) бориладиган бошпана ҳам, нажот ҳам фақат Сенинг Ўзингдадир; Сен нозил қилган Китобингга ва Сен юборган Пайғамбарингга иймон келтирдим) деб айт. Агар (шу кечада) ўлсанг, фитрат (Ислом) узра ўласан — бас, буларни (ётишдан) олдин айтадиган охирги сўзинг қилгин», дедилар. Мен (ёдлаб олар эканман): «...ва бирасуликаллазий арсалта» дедим. У зот: «Йўқ, ‹ва бинабиййикаллазий арсалта› (деб айт)», дедилар.