حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ قَالَ " هَذَا الْمَالُ ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ قَالَ لِي يَا حَكِيمُ ـ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ، فَمَنْ أَخَذَهُ بِطِيبِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ، وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ، وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى ".
(Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺdan (mol) soʻradim, u zot menga berdilar; yana soʻradim, yana berdilar; yana soʻradim, yana berdilar. Soʻng u zot: «Bu mol — (ey Hakim) — albatta yashil va shirin (meva kabi)dir. Kim uni koʻngil tinchligi (qanoat) bilan olsa, unga u (mol)da baraka beriladi; kim uni nafsi tashnalik (ochkoʻzlik) bilan olsa, unga unda baraka berilmaydi — u yeb (hech) toʻymaydigan kishidek boʻladi. Yuqori (beruvchi) qoʻl quyi (oluvchi) qoʻldan yaxshiroqdir», dedilar.(Ҳаким ибн Ҳизом (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Пайғамбар ﷺдан (мол) сўрадим, у зот менга бердилар; яна сўрадим, яна бердилар; яна сўрадим, яна бердилар. Сўнг у зот: «Бу мол — (эй Ҳаким) — албатта яшил ва ширин (мева каби)дир. Ким уни кўнгил тинчлиги (қаноат) билан олса, унга у (мол)да барака берилади; ким уни нафси ташналик (очкўзлик) билан олса, унга унда барака берилмайди — у еб (ҳеч) тўймайдиган кишидек бўлади. Юқори (берувчи) қўл қуйи (олувчи) қўлдан яхшироқдир», дедилар.