حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَتِ امْرَأَتَانِ مَعَهُمَا ابْنَاهُمَا، جَاءَ الذِّئْبُ فَذَهَبَ بِابْنِ إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ لِصَاحِبَتِهَا إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ. وَقَالَتِ الأُخْرَى إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ. فَتَحَاكَمَتَا إِلَى دَاوُدَ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ فَقَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى، فَخَرَجَتَا عَلَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ فَأَخْبَرَتَاهُ فَقَالَ ائْتُونِي بِالسِّكِّينِ أَشُقُّهُ بَيْنَهُمَا. فَقَالَتِ الصُّغْرَى لاَ تَفْعَلْ يَرْحَمُكَ اللَّهُ. هُوَ ابْنُهَا. فَقَضَى بِهِ لِلصُّغْرَى ". قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنْ سَمِعْتُ بِالسِّكِّينِ قَطُّ إِلاَّ يَوْمَئِذٍ، وَمَا كُنَّا نَقُولُ إِلاَّ الْمُدْيَةَ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ: «Ikki ayol bor edi, ular bilan oʻzlarining ikki oʻgʻli bor edi. Boʻri kelib, ulardan birining oʻgʻlini olib ketdi. Shunda (biri) sherigiga: ‹Boʻri sening oʻgʻlingni olib ketdi›, dedi. Boshqasi esa: ‹Yoʻq, sening oʻgʻlingni olib ketdi›, dedi. Ular Dovud (alayhissalom)dan hakamlik soʻradilar; u (bolani) kattasiga hukm qildi. Soʻng ular Sulaymon ibn Dovud (alayhimassalom)ning oldiga chiqib, unga (voqeani) aytdilar. U: ‹Menga pichoq keltiringlar, men uni ikkovingiz oʻrtasida boʻlay›, dedi. Kichigi: ‹Yoʻq, qilma, Alloh senga rahm qilsin! U (bola) uning oʻgʻli›, dedi. Shunda (Sulaymon bolani) kichigiga hukm qildi», dedilar. Abu Hurayra aytdi: Vallohi, men ‹sikkin› (degan soʻzni) faqat oʻsha kuni eshitdim; biz (uni doimo) ‹mudya› deb atar edik.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Икки аёл бор эди, улар билан ўзларининг икки ўғли бор эди. Бўри келиб, улардан бирининг ўғлини олиб кетди. Шунда (бири) шеригига: ‹Бўри сенинг ўғлингни олиб кетди›, деди. Бошқаси эса: ‹Йўқ, сенинг ўғлингни олиб кетди›, деди. Улар Довуд (алайҳиссалом)дан ҳакамлик сўрадилар; у (болани) каттасига ҳукм қилди. Сўнг улар Сулаймон ибн Довуд (алайҳимассалом)нинг олдига чиқиб, унга (воқеани) айтдилар. У: ‹Менга пичоқ келтиринглар, мен уни икковингиз ўртасида бўлай›, деди. Кичиги: ‹Йўқ, қилма, Аллоҳ сенга раҳм қилсин! У (бола) унинг ўғли›, деди. Шунда (Сулаймон болани) кичигига ҳукм қилди», дедилар. Абу Ҳурайра айтди: Валлоҳи, мен ‹сиккин› (деган сўзни) фақат ўша куни эшитдим; биз (уни доимо) ‹мудя› деб атар эдик.