حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْجَارُ أَحَقُّ بِصَقَبِهِ ". وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنِ اشْتَرَى دَارًا بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ، فَلاَ بَأْسَ أَنْ يَحْتَالَ حَتَّى يَشْتَرِيَ الدَّارَ بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ، وَيَنْقُدَهُ تِسْعَةَ آلاَفِ دِرْهَمٍ وَتِسْعَمِائَةَ دِرْهَمٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ، وَيَنْقُدَهُ دِينَارًا بِمَا بَقِيَ مِنَ الْعِشْرِينَ الأَلْفَ، فَإِنْ طَلَبَ الشَّفِيعُ أَخَذَهَا بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ، وَإِلاَّ فَلاَ سَبِيلَ لَهُ عَلَى الدَّارِ، فَإِنِ اسْتُحِقَّتِ الدَّارُ، رَجَعَ الْمُشْتَرِي عَلَى الْبَائِعِ بِمَا دَفَعَ إِلَيْهِ، وَهْوَ تِسْعَةُ آلاَفِ دِرْهَمٍ وَتِسْعُمِائَةٍ وَتِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ دِرْهَمًا وَدِينَارٌ، لأَنَّ الْبَيْعَ حِينَ اسْتُحِقَّ انْتَقَضَ الصَّرْفُ فِي الدِّينَارِ، فَإِنْ وَجَدَ بِهَذِهِ الدَّارِ عَيْبًا وَلَمْ تُسْتَحَقَّ، فَإِنَّهُ يَرُدُّهَا عَلَيْهِ بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ. قَالَ فَأَجَازَ هَذَا الْخِدَاعَ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ دَاءَ وَلاَ خِبْثَةَ وَلاَ غَائِلَةَ ".
(Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Paygʻambar ﷺ: «Qoʻshni oʻz saqabi (yaqin qoʻshnichiligi) bilan (uyga) haqliroqdir», dedilar. (Buxoriy aytdi:) Baʼzi kishilar esa: «Agar (kimdir) bir uyni yigirma ming dirhamga sotib olsa, shufʼani botil qilish uchun hiyla ishlatsa — hech ayb yoʻq: u uyni yigirma ming dirhamga sotib oladi-yu, (sotuvchiga) toʻqqiz ming toʻqqiz yuz toʻqqiz dirham naqd beradi, qolgan (qoldiqni) esa bir dinor (qilib) naqd beradi. Agar shafiʼ (qoʻshni) talab qilsa, uni yigirma ming dirhamga oladi; aks holda uyga uning yoʻli yoʻq. Agar uy (boshqa birovniki ekani) maʼlum boʻlsa (istihqoq qilinsa), xaridor sotuvchidan oʻzi bergan narsani — yaʼni toʻqqiz ming toʻqqiz yuz toʻqqiz dirham va bir dinorni — qaytarib oladi; chunki bayʼ (savdo) istihqoq qilingan paytda dinordagi sarf (almashinuv) buziladi. Agar bu uyda bir ayb topsa-yu, lekin (uy) istihqoq qilinmagan boʻlsa, u uni yigirma ming dirhamga (egasiga) qaytaradi», deydi. (Abu Abdulloh — Buxoriy — aytdi:) Bas, u mana shu xidoʻ (aldov)ni musulmonlar orasida joiz qildi; holbuki Paygʻambar ﷺ: «(Savdoda) na (yashirin) kasallik (boʻlsin), na xabaslik (buzuqlik), na gʻoyila (zarar yetkazadigan yashirin ayb)», deganlar.(Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Пайғамбар ﷺ: «Қўшни ўз сақаби (яқин қўшничилиги) билан (уйга) ҳақлироқдир», дедилар. (Бухорий айтди:) Баъзи кишилар эса: «Агар (кимдир) бир уйни йигирма минг дирҳамга сотиб олса, шуфъани ботил қилиш учун ҳийла ишлаца — ҳеч айб йўқ: у уйни йигирма минг дирҳамга сотиб олади-ю, (сотувчига) тўққиз минг тўққиз юз тўққиз дирҳам нақд беради, қолган (қолдиқни) эса бир динор (қилиб) нақд беради. Агар шафиъ (қўшни) талаб қилса, уни йигирма минг дирҳамга олади; акс ҳолда уйга унинг йўли йўқ. Агар уй (бошқа бировники экани) маълум бўлса (истиҳқоқ қилинса), харидор сотувчидан ўзи берган нарсани — яъни тўққиз минг тўққиз юз тўққиз дирҳам ва бир динорни — қайтариб олади; чунки байъ (савдо) истиҳқоқ қилинган пайтда динордаги сарф (алмашинув) бузилади. Агар бу уйда бир айб топса-ю, лекин (уй) истиҳқоқ қилинмаган бўлса, у уни йигирма минг дирҳамга (эгасига) қайтаради», дейди. (Абу Абдуллоҳ — Бухорий — айтди:) Бас, у мана шу хидў (алдов)ни мусулмонлар орасида жоиз қилди; ҳолбуки Пайғамбар ﷺ: «(Савдода) на (яширин) касаллик (бўлсин), на хабаслик (бузуқлик), на ғойила (зарар етказадиган яширин айб)», деганлар.