حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَكُنَّا إِذَا عَلَوْنَا كَبَّرْنَا فَقَالَ " ارْبَعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ، فَإِنَّكُمْ لاَ تَدْعُونَ أَصَمَّ وَلاَ غَائِبًا، تَدْعُونَ سَمِيعًا بَصِيرًا قَرِيبًا ". ثُمَّ أَتَى عَلَىَّ وَأَنَا أَقُولُ فِي نَفْسِي لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ. فَقَالَ لِي " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ. فَإِنَّهَا كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ ". أَوْ قَالَ أَلاَ أَدُلُّكَ بِهِ.
(Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan (birga) bir safarda edik; biz (biror tepalikka) koʻtarilganimizda, takbir (Allohu akbar) aytar edik. Shunda U zot: «Oʻzlaringizga rahm qilinglar (ovozni pasaytiringlar); chunki sizlar kar yoki gʻoyib (yiroq) Zotni chaqirayotganingiz yoʻq — sizlar eshituvchi, koʻruvchi, yaqin Zotni chaqiryapsiz», dedilar. Soʻng U zot mening oldimga keldilar — men ichimda: ‹La havla va la quvvata illa billah (Allohdan boʻlak (gunohdan qaytishga) qudrat va (toatga) quvvat yoʻq)› der edim. U zot menga: «Ey Abdulloh ibn Qays, ‹la havla va la quvvata illa billah› deb ayt; chunki u — jannat xazinalaridan bir xazinadir», dedilar — yoki: «Senga uni (oʻrgatib) koʻrsataymi?» dedilar.(Абу Мусо (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺ билан (бирга) бир сафарда эдик; биз (бирор тепаликка) кўтарилганимизда, такбир (Аллоҳу акбар) айтар эдик. Шунда У зот: «Ўзларингизга раҳм қилинглар (овозни пасайтиринглар); чунки сизлар кар ёки ғойиб (йироқ) Зотни чақираётганингиз йўқ — сизлар эшитувчи, кўрувчи, яқин Зотни чақиряпсиз», дедилар. Сўнг У зот менинг олдимга келдилар — мен ичимда: ‹Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ (Аллоҳдан бўлак (гуноҳдан қайтишга) қудрат ва (тоатга) қувват йўқ)› дер эдим. У зот менга: «Эй Абдуллоҳ ибн Қайс, ‹ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ› деб айт; чунки у — жаннат хазиналаридан бир хазинадир», дедилар — ёки: «Сенга уни (ўргатиб) кўрсатайми?» дедилар.