(Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Ey falon, qachon toʻshagingga (yotgani) kelsang, (shunday) ayt: ‹Allohumma aslamtu nafsiy ilayka, va vajjahtu vajhiy ilayka, va favvaztu amriy ilayka, va aljaʼtu zahriy ilayka, ragʻbatan va rahbatan ilayka; la maljaʼa va la manja minka illa ilayka; amantu bi-kitabikallaziy anzalta, va bi-nabiyyikallaziy arsalta (Allohim, oʻzimni Senga taslim qildim, yuzimni Senga (qaratdim), ishimni Senga topshirdim, orqamni (suyanchimni) Senga tayadim — Senga (rahmatingga) ishtiyoq va (azobingdan) qoʻrquv bilan; Sendan boshqa panoh va najot (joyi) yoʻq — magar faqat Sening Oʻzingga; Sen nozil qilgan Kitobingga iymon keltirdim va Sen yuborgan Paygʻambaringga (ham))›. Bas, agar sen oʻsha kechangda oʻlsang, fitrat (Islom) ustida oʻlgan boʻlasan; agar tongga chiqsang (omon qolsang), bir ajrga erishgan boʻlasan», dedilar.(Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Эй фалон, қачон тўшагингга (ётгани) келсанг, (шундай) айт: ‹Аллоҳумма асламту нафсий илайка, ва важжаҳту важҳий илайка, ва фаввазту амрий илайка, ва алжаъту заҳрий илайка, рағбатан ва раҳбатан илайка; ла малжаъа ва ла манжа минка илла илайка; аманту би-китабикаллазий анзалта, ва би-набиййикаллазий арсалта (Аллоҳим, ўзимни Сенга таслим қилдим, юзимни Сенга (қаратдим), ишимни Сенга топширдим, орқамни (суянчимни) Сенга таядим — Сенга (раҳматингга) иштиёқ ва (азобингдан) қўрқув билан; Сендан бошқа паноҳ ва нажот (жойи) йўқ — магар фақат Сенинг Ўзингга; Сен нозил қилган Китобингга иймон келтирдим ва Сен юборган Пайғамбарингга (ҳам))›. Бас, агар сен ўша кечангда ўлсанг, фитрат (Ислом) устида ўлган бўласан; агар тонгга чиқсанг (омон қолсанг), бир ажрга эришган бўласан», дедилар.