وَقَالَ ابْنُ عَرَفَةَ : " إِذَا أُنْسِيَ الْمَضْمَضَةَ وَالاسْتِنْشَاقَ إِنْ كَانَ مِنْ جَنَابَةٍ انْصَرَفَ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَأَعَادَ الصَّلاةَ " . قَالَ الشَّيْخُ الْحَافِظُ : لَيْسَ لِعَائِشَةَ بِنْتِ عَجْرَدٍ إِلا هَذَا الْحَدِيثُ , عَائِشَةُ بِنْتُ عَجْرَدٍ لا تَقُومُ بِهَا حُجَّةٌ
Ibn Arafa aytdi: «Agar mazmaza bilan istinshoq unutilgan boʻlsa — janobatdan boʻlgan taqdirda — (namozdan) chiqib, ogʻzini chayadi, burniga suv tortadi va namozni qaytaradi». Shayx hofiz aytdi: Oisha bint Ajradning shu hadisdan boshqa (hadisi) yoʻq; Oisha bint Ajrad bilan hujjat qoim boʻlmaydi.Ибн Арафа айтди: «Агар мазмаза билан истиншоқ унутилган бўлса — жанобатдан бўлган тақдирда — (намоздан) чиқиб, оғзини чаяди, бурнига сув тортади ва намозни қайтаради». Шайх ҳофиз айтди: Оиша бинт Ажраднинг шу ҳадисдан бошқа (ҳадиси) йўқ; Оиша бинт Ажрад билан ҳужжат қоим бўлмайди.