حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْوَرَّاقُ , نا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ , نا أَبُو أُوَيْسٍ ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّهَا بَلَغَهَا قَوْلُ ابْنِ عُمَرَ فِي الْقُبْلَةِ الْوُضُوءُ , فَقَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ , ثُمَّ لا يَتَوَضَّأُ " . وَلا أَعْلَمُ حَدَّثَ بِهِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عَلِيٍّ هَكَذَا , غَيْرُ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ
Oishaga Ibn Umarning oʻpishda tahorat (bor), degan soʻzi yetib kelganida, u: «Rasululloh ﷺ roʻzador holda oʻpar, soʻng tahorat olmas edilar», dedi. Buni Osim ibn Alidan shu tarzda Ali ibn Abdulazizdan boshqa birov hadis aytganini bilmayman.Оишага Ибн Умарнинг ўпишда таҳорат (бор), деган сўзи етиб келганида, у: «Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда ўпар, сўнг таҳорат олмас эдилар», деди. Буни Осим ибн Алидан шу тарзда Али ибн Абдулазиздан бошқа биров ҳадис айтганини билмайман.