حَدَّثَنَا الْقَاضِي الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , نا أَبُو مُعَاوِيَةَ ، وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ ، قَالا : نا الأَعْمَشُ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ , عَنْ هَمَّامٍ , قَالَ : بَالَ جَرِيرٌ , ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ , فَقِيلَ لَهُ : أَتَفْعَلُ هَذَا وَقَدْ بُلْتَ ؟ قَالَ : " نَعَمْ , رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ " . قَالَ الأَعْمَشُ : قَالَ إِبْرَاهِيمُ : فَكَانَ يُعْجِبُهُمْ هَذَا الْحَدِيثُ ؛ لأَنَّ جَرِيرًا كَانَ إِسْلامُهُ بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ , هَذَا حَدِيثُ أَبِي مُعَاوِيَةَ , وَقَالَ عِيسَى بْنُ يُونُسَ : فَقِيلَ لَهُ : يَا أَبَا عَمْرٍو أَتَفْعَلُ هَذَا وَقَدْ بُلْتَ ؟ فَقَالَ : وَمَا يَمْنَعُنِي , وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَمْسَحُ عَلَى خُفَّيْهِ " . وَكَانَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ يُعْجِبُهُمْ ذَلِكَ , لأَنَّ إِسْلامَهُ كَانَ بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ
Hammom dedi: Jarir (roziyallohu anhu) kichik hojat qildi, soʻng tahorat qilib, mahsilariga mash tortdi. Shunda unga: «Kichik hojat qilib turib, shunday qilasanmi?» deyildi. U: «Ha; men Rasululloh ﷺning kichik hojat qilib, soʻng tahorat qilib, mahsilariga mash tortganlarini koʻrdim», dedi. Al-Aʼmash dedi: Ibrohim dedi: Bu hadis ularga yoqar edi, chunki Jarirning Islomi Moida (surasi) nozil boʻlganidan keyin edi. Bu — Abu Muoviyaning hadisi. Iso ibn Yunus esa shunday dedi: Unga: «Ey Abu Amr, kichik hojat qilib turib, shunday qilasanmi?» deyildi. U: «Meni nima man qiladi? Men Rasululloh ﷺning mahsilariga mash tortayotganlarini koʻrganman», dedi. Bu Abdullohning ashoblariga yoqar edi, chunki uning Islomi Moida nozil boʻlganidan keyin edi.Ҳаммом деди: Жарир (розияллоҳу анҳу) кичик ҳожат қилди, сўнг таҳорат қилиб, маҳсиларига маш тортди. Шунда унга: «Кичик ҳожат қилиб туриб, шундай қиласанми?» дейилди. У: «Ҳа; мен Расулуллоҳ ﷺнинг кичик ҳожат қилиб, сўнг таҳорат қилиб, маҳсиларига маш тортганларини кўрдим», деди. Ал-Аъмаш деди: Иброҳим деди: Бу ҳадис уларга ёқар эди, чунки Жарирнинг Исломи Моида (сураси) нозил бўлганидан кейин эди. Бу — Абу Муовиянинг ҳадиси. Исо ибн Юнус эса шундай деди: Унга: «Эй Абу Амр, кичик ҳожат қилиб туриб, шундай қиласанми?» дейилди. У: «Мени нима ман қилади? Мен Расулуллоҳ ﷺнинг маҳсиларига маш тортаётганларини кўрганман», деди. Бу Абдуллоҳнинг ашобларига ёқар эди, чунки унинг Исломи Моида нозил бўлганидан кейин эди.