حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَيْرُوزَ ، إِمْلاءً , وَالْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ وَقُرِئَ عَلَى ابْنِ صَاعِدٍ وَأَنَا أَسْمَعُ , قَالُوا : نا أَبُو عُتْبَةَ الْحِمْصِيُّ , نا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ , نا الزُّبَيْدِيُّ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِشَاةٍ دَاجِنٍ لِبَعْضِ أَهْلِهِ قَدْ نَفَقَتْ , فَقَالَ : " أَلا اسْتَمْتَعْتُمْ بِجِلْدِهَا ؟ " ، قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنَّهَا مَيْتَةٌ , قَالَ : " إِنَّ دِبَاغَهَا ذَكَاتُهَا " . وَقَالَ ابْنُ صَاعِدٍ : " إِنَّ دِبَاغَهُ ذَكَاتُهُ " . نا ابْنُ أَبِي صَاعِدٍ , نا أحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ , نا أحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ , وَأَبُو سَلَمَةَ الْمِنْقَرِيُّ , قَالا : نا الَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ , نا الزُّهْرِيُّ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا , وَقَالَ : " إِنَّمَا حُرِّمَ لَحْمُهَا وَدِبَاغُ إِهَابِهَا طَهُورُهَا " . ثنا ابْنُ صَاعِدٍ , نا بلالُ بْنُ الْعَلاءِ , نا عبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ , نا عبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو , عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاشِدٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا , وَقَالَ : " إِنَّمَا حُرِّمَ عَلَيْكُمْ لَحْمُهَا وَرُخِّصَ لَكُمْ فِي مَسْكِهَا " . هَذِهِ أَسَانِيدُ صِحَاحٌ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ahllaridan birining oʻlib qolgan uy qoʻyi yonidan oʻtdilar va: «Uning terisidan foydalansangiz boʻlmasmidi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, u oʻlaksa-ku», deyishdi. U zot: «Albatta, uni oshlash — uni soʻyishdir», dedilar. Ibn Soid esa: «Albatta, uni oshlash — uni soʻyishdir», dedi. Yamon ibn Kasir ham Zuhriydan, u Ubaydullohdan, u Ibn Abbosdan, u Nabiy ﷺdan buni rivoyat qilib: «Faqat uning goʻshti harom qilingan, terisini oshlash esa uni poklashdir», dedi. Ishoq ibn Roshid ham Zuhriydan buni rivoyat qilib: «Sizlarga faqat uning goʻshti harom qilindi, terisi esa sizlarga ruxsat etildi», dedi. Bular sahih isnodlardir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аҳлларидан бирининг ўлиб қолган уй қўйи ёнидан ўтдилар ва: «Унинг терисидан фойдалансангиз бўлмасмиди?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, у ўлакса-ку», дейишди. У зот: «Албатта, уни ошлаш — уни сўйишдир», дедилар. Ибн Соид эса: «Албатта, уни ошлаш — уни сўйишдир», деди. Ямон ибн Касир ҳам Зуҳрийдан, у Убайдуллоҳдан, у Ибн Аббосдан, у Набий ﷺдан буни ривоят қилиб: «Фақат унинг гўшти ҳаром қилинган, терисини ошлаш эса уни поклашдир», деди. Ишоқ ибн Рошид ҳам Зуҳрийдан буни ривоят қилиб: «Сизларга фақат унинг гўшти ҳаром қилинди, териси эса сизларга рухсат этилди», деди. Булар саҳиҳ иснодлардир.