حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ الأَصْبَهَانِيُّ ، ثنا أَبُو مَسْعُودٍ ، ثنا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ , عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ , عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ , عَنْ مُجَاهِدٍ , قَالَ : سَمِعْتُ قَيْسَ بْنَ السَّائِبِ , يَقُولُ : " إِنَّ شَهْرَ رَمَضَانَ يَفْتَدِيَهُ الإِنْسَانُ أَنْ يُطْعِمَ عَنْهُ لِكُلِّ يَوْمٍ مِسْكِينًا , فَأَطْعِمُوا عَنِّي مِسْكِينَيْنِ "
Mujohid (rahimahulloh) aytdi: Qays ibn as-Soibning shunday deganini eshitdim: «Albatta, inson Ramazon oyini har bir kun uchun oʻzi tomonidan bir miskinni taomlantirish bilan fidya qiladi. Bas, men tomonimdan ikkita miskinni taomlantiringlar».Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Қайс ибн ас-Соибнинг шундай деганини эшитдим: «Албатта, инсон Рамазон ойини ҳар бир кун учун ўзи томонидан бир мискинни таомлантириш билан фидя қилади. Бас, мен томонимдан иккита мискинни таомлантиринглар».