ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمَّادٍ ، نا عَلِيُّ بْنُ حَرْبِ بْنِ مُحَمَّدٍ , نا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ , نا عُمَرُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدٍ الْمَخْزُومِيُّ , نا أَبِي , عَنْ جَدِّهِ , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ : " أَرْبَعَةٌ لا أُؤَمِّنُهُمْ فِي حِلٍّ وَلا حَرَمٍ : الْحُوَيْرِثُ بْنُ نُقَيْدٍ , وَمِقْيَسٌ , وَهِلالُ بْنُ خَطَلٍ , وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي سَرْحٍ " . فَأَمَّا الْحُوَيْرِثُ فَقَتْلُهُ عَلِيًّا , وَأَمَّا مِقْيَسٌ فَقَتْلُهُ ابْنَ عَمٍّ لَهُ لَحَا , وَأَمَّا هِلالُ بْنُ خَطَلٍ فَقَتْلُهُ الزُّبَيْرَ , وَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي سَرْحٍ فَاسْتَأْمَنَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ , وَكَانَ أَخَاهُ مِنَ الرَّضَاعَةِ , وَقَيْنَتَيْنِ كَانَتَا لِمِقْيَسٍ تُغَنِّيَانِ بِهِجَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قُتِلَتْ إِحْدَاهُمَا وَأَفْلَتَتِ الأُخْرَى , فَأَسْلَمَتْ
Rasululloh ﷺ Makka fathi kuni: «Toʻrt kishi bor — ularga na Haram tashqarisida, na Haram ichida omonlik bermayman: Huvayris ibn Nuqayd, Miqyas, Hilol ibn Xatal va Abdulloh ibn Abu Sarh», dedilar. Huvayrisni Ali oʻldirdi, Miqyasni oʻzining oʻz amakivachchasi oʻldirdi, Hilol ibn Xatalni Zubayr oʻldirdi, Abdulloh ibn Abu Sarh uchun esa Usmon ibn Affon omonlik soʻradi — u uning emikdosh birodari edi. Miqyasning Rasululloh ﷺni hajv qilib qoʻshiq aytadigan ikki chogʻirchi choʻrisi ham (shu toifadan edi); ulardan biri oʻldirildi, ikkinchisi qochib qutulib, islomga kirdi.Расулуллоҳ ﷺ Макка фатҳи куни: «Тўрт киши бор — уларга на Ҳарам ташқарисида, на Ҳарам ичида омонлик бермайман: Ҳувайрис ибн Нуқайд, Миқяс, Ҳилол ибн Хатал ва Абдуллоҳ ибн Абу Сарҳ», дедилар. Ҳувайрисни Али ўлдирди, Миқясни ўзининг ўз амакиваччаси ўлдирди, Ҳилол ибн Хатални Зубайр ўлдирди, Абдуллоҳ ибн Абу Сарҳ учун эса Усмон ибн Аффон омонлик сўради — у унинг эмикдош биродари эди. Миқяснинг Расулуллоҳ ﷺни ҳажв қилиб қўшиқ айтадиган икки чоғирчи чўриси ҳам (шу тоифадан эди); улардан бири ўлдирилди, иккинчиси қочиб қутулиб, исломга кирди.