Urvadan rivoyat qilinadiki, ansorlardan ikki kishi bir yer xususida daʼvolashdilar: ulardan biri unga xurmo ekkan, yer esa boshqasiniki edi. Rasululloh ﷺ yerni uning egasiga hukm qildilar, xurmo egasiga esa xurmosini chiqarib olishga buyurdilar va: «Kim oʻlik yerni tiriltirsa, u oʻsha tiriltirgan kishiniki. Zolimning mehnatiga esa haq yoʻqdir», dedilar. U aytdi: Menga bu hadisni soʻzlab bergan kishi xabar berdiki, u xurmolarni — ular yosh boʻlgani holda — ildizlari ketmonlar bilan qoʻporilayotganini koʻrgan. Ibn Ishoq aytdi: «Amm» — yoshlik (davri)dir. «Zolimning mehnatiga haq yoʻq» (haqida) u dedi: «Bu — boshqaning yeriga kelib, unda ekin ekishingdir».Урвадан ривоят қилинадики, ансорлардан икки киши бир ер хусусида даъволашдилар: улардан бири унга хурмо эккан, ер эса бошқасиники эди. Расулуллоҳ ﷺ ерни унинг эгасига ҳукм қилдилар, хурмо эгасига эса хурмосини чиқариб олишга буюрдилар ва: «Ким ўлик ерни тирилтирса, у ўша тирилтирган кишиники. Золимнинг меҳнатига эса ҳақ йўқдир», дедилар. У айтди: Менга бу ҳадисни сўзлаб берган киши хабар бердики, у хурмоларни — улар ёш бўлгани ҳолда — илдизлари кетмонлар билан қўпорилаётганини кўрган. Ибн Ишоқ айтди: «Амм» — ёшлик (даври)дир. «Золимнинг меҳнатига ҳақ йўқ» (ҳақида) у деди: «Бу — бошқанинг ерига келиб, унда экин экишингдир».