قَالَ مُحَمَّدٌ ، وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ , قَالَ : هُوَ جَدِّي مُنْقِذُ بْنُ عَمْرٍو , وَكَانَ رَجُلا قَدْ أَصَابَتْهُ آمَّةٌ فِي رَأْسِهِ فَكَسَرَتْ لِسَانَهُ وَنَازَعَتْهُ عَقْلَهُ , وَكَانَ لا وَلا يَزَالُ يُغْبَنُ , فَأَتَى يَدَعُ التِّجَارَةَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ , فَقَالَ : " إِذَا بِعْتَ فَقُلْ : لا خِلابَةَ , ثُمَّ أَنْتَ فِي كُلِّ سِلْعَةٍ تَبْتَاعُهَا بِالْخِيَارِ ثَلاثَ لَيَالٍ , فَإِنْ رَضِيتَ فَأَمْسِكْ , وَإِنْ سَخِطْتَ فَارْدُدْهَا عَلَى صَاحِبِهَا ، وَقَدْ كَانَ عَمَّرَ عُمْرًا طَوِيلا عَاشَ ثَلاثِينَ وَمِائَةَ سَنَةٍ , وَكَانَ فِي زَمَنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حِينَ فَشَا النَّاسُ وَكَثُرُوا يَتَبَايَعُ الْبَيْعَ فِي السُّوقِ وَيَرْجِعُ بِهِ إِلَى أَهْلِهِ وَقَدْ غُبِنَ غَبْنًا قَبِيحًا , فَيَلُومُونَهُ وَيَقُولُونَ : لِمَ تَبْتَاعُ ؟ ، فَيَقُولُ : أَنَا بِالْخِيَارِ إِنْ رَضِيتُ أَخَذْتُ وَإِنْ سَخِطْتُ رَدَدْتُ , قَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، جَعَلَنِي بِالْخِيَارِ ثَلاثًا ، فَيَرُدُّ السِّلْعَةَ عَلَى صَاحِبِهَا مِنَ الْغَدِ وَبَعْدَ الْغَدِ , فَيَقُولُ : وَاللَّهِ لا أَقْبَلُهَا , قَدْ أَخَذْتَ سِلْعَتِي وَأَعْطَيْتَنِي دَرَاهِمَ , قَالَ : يَقُولُ : إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَعَلَنِي بِالْخِيَارِ ثَلاثًا , فَكَانَ يَمُرُّ الرَّجُلُ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لِلتَّاجِرِ : وَيْحَكَ إِنَّهُ قَدْ صَدَقَ , إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ جَعَلَهُ بِالْخِيَارِ ثَلاثًا قَالَ : وَنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ, نَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ , قَالَ : مَا عَلِمْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ ، جَعَلَ الْعُهْدَةَ ثَلاثًا إِلا لِذَلِكَ ، مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مُنْقِذِ بْنِ عَمْرٍو "
Muhammad ibn Yahyo ibn Habbon dedi: U mening bobom Munqiz ibn Amrdir. U boshiga jarohat yetgan bir kishi edi; jarohat uning tilini singdirgan va aqlini olib qoʻygan edi. U doim aldanar, ammo tijoratni tark etmas edi. Shunda u Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi. U zot: «Sotsang: ‹Aldash yoʻq›, deb ayt. Soʻng sotib olgan har bir molingda uch kecha ixtiyor egasi boʻlasan: rozi boʻlsang, olib qol; norozi boʻlsang, uni egasiga qaytar», dedilar. U uzoq umr koʻrdi, bir yuz oʻttiz yil yashadi. Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu) zamonida, odamlar yoyilib koʻpayganida, u bozorda savdo qilar, molni oilasiga olib kelar va qattiq aldangan boʻlar edi. Ular uni malomat qilib: «Nega sotib olasan?» der edilar. U esa: «Men ixtiyor egasiman: rozi boʻlsam olaman, norozi boʻlsam qaytaraman. Rasululloh ﷺ meni uch kun ixtiyorli qilganlar», der edi. U molni egasiga ertasi kuni yoki indiniga qaytarar edi. U esa: «Vallohi, men uni qabul qilmayman; sen mening molimni olding va menga dirhamlar berding», der edi. U esa: «Rasululloh ﷺ meni uch kun ixtiyorli qilganlar», der edi. Shunda Rasululloh ﷺning sahobalaridan bir kishi oʻtib qolib, savdogarga: «Voy sening holingga, u rost aytdi; Rasululloh ﷺ uni uch kun ixtiyorli qilganlar», der edi. Muhammad ibn Yahyo ibn Habbon dedi: Men Ibn Zubayrning uhdani uch kun qilib belgilaganini faqat Rasululloh ﷺning Munqiz ibn Amr haqidagi ishlaridan deb bilaman.Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббон деди: У менинг бобом Мунқиз ибн Амрдир. У бошига жароҳат етган бир киши эди; жароҳат унинг тилини сингдирган ва ақлини олиб қўйган эди. У доим алданар, аммо тижоратни тарк этмас эди. Шунда у Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, буни у зотга айтди. У зот: «Сотсанг: ‹Алдаш йўқ›, деб айт. Сўнг сотиб олган ҳар бир молингда уч кеча ихтиёр эгаси бўласан: рози бўлсанг, олиб қол; норози бўлсанг, уни эгасига қайтар», дедилар. У узоқ умр кўрди, бир юз ўттиз йил яшади. Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу) замонида, одамлар ёйилиб кўпайганида, у бозорда савдо қилар, молни оиласига олиб келар ва қаттиқ алданган бўлар эди. Улар уни маломат қилиб: «Нега сотиб оласан?» дер эдилар. У эса: «Мен ихтиёр эгасиман: рози бўлсам оламан, норози бўлсам қайтараман. Расулуллоҳ ﷺ мени уч кун ихтиёрли қилганлар», дер эди. У молни эгасига эртаси куни ёки индинига қайтарар эди. У эса: «Валлоҳи, мен уни қабул қилмайман; сен менинг молимни олдинг ва менга дирҳамлар бердинг», дер эди. У эса: «Расулуллоҳ ﷺ мени уч кун ихтиёрли қилганлар», дер эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бир киши ўтиб қолиб, савдогарга: «Вой сенинг ҳолингга, у рост айтди; Расулуллоҳ ﷺ уни уч кун ихтиёрли қилганлар», дер эди. Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббон деди: Мен Ибн Зубайрнинг уҳдани уч кун қилиб белгилаганини фақат Расулуллоҳ ﷺнинг Мунқиз ибн Амр ҳақидаги ишларидан деб биламан.