قَالَ الزُّهْرِيُّ : ثُمّ أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ , عَنِ ابْنِ وَبَرَةَ الْكَلْبِيِّ , قَالَ : أَرْسَلَنِي خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ إِلَى عُمَرَ , فَأَتَيْتُهُ وَمَعَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ , وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ , وَعَلِيُّ , وَطَلْحَةُ , وَالزُّبَيْرُ , وَهُمْ مَعَهُ مُتَّكِئُونَ فِي الْمَسْجِدِ , فَقُلْتُ : " إِنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ وَهُوَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلامُ , وَيَقُولُ : إِنَّ النَّاسَ قَدِ انْهَمَكُوا فِي الْخَمْرِ , وَتَحَاقُّوا الْعُقُوبَةَ فِيهِ , فَقَالَ عُمَرُ : هُمْ هَؤُلاءِ عِنْدَكَ فَسَلْهُمْ , فَقَالَ عَلِيُّ : " نَرَاهُ إِذَا سَكِرَ هَذِيَ , وَإِذَا هَذِيَ افْتَرَى , وَعَلَى الْمُفْتَرِي ثَمَانِينَ " , فَقَالَ عُمَرُ : أَبْلِغْ صَاحِبَكَ مَا قَالَ , قَالَ : فَجَلَدَ خَالِدٌ ثَمَانِينَ جَلْدَةً , وَجَلَدَ عُمَرُ ثَمَانِينَ , قَالَ : وَكَانَ عُمَرُ إِذَا أُتِيَ بِالرَّجُلِ الضَّعِيفِ الَّذِي كَانَتْ مِنْهُ الذِّلَّةُ ضَرَبَهُ أَرْبَعِينَ , قَالَ : وَجَلَدَ عُثْمَانُ أَيْضًا ثَمَانِينَ وَأَرْبَعِينَ . نَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , نَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ , نَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَزْهَرَ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مثل ذَلِكَ . نَا الْحُسَيْنُ , نَا يَعْقُوبُ , نَا رَوْحٌ , نَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ , نَا ابْنُ شِهَابٍ , أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَزْهَرَ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مثل ذَلِكَ
Zuhriy dedi: Soʻng menga Humayd ibn Abdurrahmon, u Ibn Vabara al-Kalbiydan xabar berdi, u dedi: Xolid ibn Valid meni Umarning oldiga yubordi. Uning huzuriga bordim, yonida Usmon ibn Affon, Abdurrahmon ibn Avf, Ali, Talha va Zubayr bor edi, ular masjidda u bilan birga yastanib oʻtirgan edilar. Men: «Xolid ibn Valid meni sizga yubordi, u sizga salom aytadi va: Odamlar xamrga berilib ketdilar, undagi jazoni ham arzimas sanab qoʻydilar, deydi», dedim. Umar: «Mana bular yoningda, ulardan soʻra», dedi. Ali: «Bizningcha, u mast boʻlsa alahsiraydi, alahsirasa boʻhton qiladi; boʻhtonchiga esa sakson (darra) bor», dedi. Umar: «Sohibingga u aytgan narsani yetkaz», dedi. Xolid sakson darra urdi, Umar ham sakson darra urdi. Umarning oldiga oʻzida zaiflik boʻlgan, xorlik yetgan kishi keltirilsa, unga qirq (darra) urar edi. Usmon ham sakson va qirq darra urgan.Зуҳрий деди: Сўнг менга Ҳумайд ибн Абдурраҳмон, у Ибн Вабара ал-Калбийдан хабар берди, у деди: Холид ибн Валид мени Умарнинг олдига юборди. Унинг ҳузурига бордим, ёнида Усмон ибн Аффон, Абдурраҳмон ибн Авф, Али, Талҳа ва Зубайр бор эди, улар масжидда у билан бирга ястаниб ўтирган эдилар. Мен: «Холид ибн Валид мени сизга юборди, у сизга салом айтади ва: Одамлар хамрга берилиб кетдилар, ундаги жазони ҳам арзимас санаб қўйдилар, дейди», дедим. Умар: «Мана булар ёнингда, улардан сўра», деди. Али: «Бизнингча, у маст бўлса алаҳсирайди, алаҳсираса бўҳтон қилади; бўҳтончига эса саксон (дарра) бор», деди. Умар: «Соҳибингга у айтган нарсани етказ», деди. Холид саксон дарра урди, Умар ҳам саксон дарра урди. Умарнинг олдига ўзида заифлик бўлган, хорлик етган киши келтирилса, унга қирқ (дарра) урар эди. Усмон ҳам саксон ва қирқ дарра урган.