نَا أَحْمَدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ الْجُنَيْدِ ، نَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ , نَا عَلِيُّ بْنُ غُرَابٍ , نَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ , حَدَّثَنِي أَبِي , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ , عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَتَاةً دَخَلَتْ عَلَيْهَا . ح وَنا أَبُو عُمَرَ الْقَاضِي , نَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى , نَا عَوْنٌ يَعْنِي ابْنَ كَهْمَسٍ , نَا أَبِي , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ , قَالَ : جَاءَتْ فَتَاةٌ إِلَى عَائِشَةَ , فَقَالَتْ : إِنَّ أَبِي زَوَّجَنِي ابْنَ أَخِيهِ لِيَرْفَعَ مِنْ خَسِيسَتِهِ وَإِنِّي كَرِهْتُ ذَلِكَ , قَالَتِ : اقْعُدِي حَتَّى يَجِيءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاذْكُرِي ذَلِكَ لَهُ , فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِيهَا فَجَاءَ أَبُوهَا ، وَجَعَلَ الأَمْرَ إِلَيْهَا " . فَلَمَّا رَأَتْ أَنَّ الأَمْرَ جُعِلَ إِلَيْهَا , قَالَتْ : إِنِّي قَدْ أَجَزْتُ مَا صَنَعَ أَبِي ، إِنِّي إِنَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أَعْلَمَ هَلْ لِلنِّسَاءِ مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ أَمْ لا ؟ . قَالَ ابْنُ الْجُنَيْدِ : فَقَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، قَدْ أَجَزْتُ مَا صَنَعَ أَبِي وَلَكِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أَعْلَمَ لِلنِّسَاءِ مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ أَمْ لا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinishicha, bir qiz uning huzuriga kirdi. Yana bir rivoyatda Abdulloh ibn Burayda aytdi: Bir qiz Oisha huzuriga kelib: «Otam meni ukasining oʻgʻliga, uning pastligini koʻtarish uchun nikohlab berdi, men esa buni yoqtirmadim», dedi. U: «Rasululloh ﷺ kelgunlarigacha oʻtir va buni u zotga aytib ber», dedi. Rasululloh ﷺ keldilar, qiz esa buni u zotga aytdi. Bas, u zot qizning otasiga odam yubordilar, otasi keldi va u zot bu ishni qizning ixtiyoriga topshirdilar. Qiz ish oʻz ixtiyoriga topshirilganini koʻrgach: «Men otam qilgan ishga rozi boʻldim; men faqat ayollar uchun bu ishda biror narsa bor-yoʻqligini bilmoqchi edim», dedi. Ibn al-Junayd (oʻz rivoyatida) dedi: Qiz: «Ey Allohning Rasuli, men otam qilgan ishga rozi boʻldim, lekin ayollar uchun bu ishda biror narsa bor-yoʻqligini bilmoqchi edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинишича, бир қиз унинг ҳузурига кирди. Яна бир ривоятда Абдуллоҳ ибн Бурайда айтди: Бир қиз Оиша ҳузурига келиб: «Отам мени укасининг ўғлига, унинг пастлигини кўтариш учун никоҳлаб берди, мен эса буни ёқтирмадим», деди. У: «Расулуллоҳ ﷺ келгунларигача ўтир ва буни у зотга айтиб бер», деди. Расулуллоҳ ﷺ келдилар, қиз эса буни у зотга айтди. Бас, у зот қизнинг отасига одам юбордилар, отаси келди ва у зот бу ишни қизнинг ихтиёрига топширдилар. Қиз иш ўз ихтиёрига топширилганини кўргач: «Мен отам қилган ишга рози бўлдим; мен фақат аёллар учун бу ишда бирор нарса бор-йўқлигини билмоқчи эдим», деди. Ибн ал-Жунайд (ўз ривоятида) деди: Қиз: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен отам қилган ишга рози бўлдим, лекин аёллар учун бу ишда бирор нарса бор-йўқлигини билмоқчи эдим», деди.