نَا ابْنُ صَاعِدٍ , وَالْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , قَالا : نَا أَبُو الأَشْعَثِ ، نَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى , عَنْ أَبِي حَازِمٍ ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ , قَالَ : كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ تُعْرِضُ نَفْسَهَا عَلَيْهِ فَخَفَضَ فِيهَا الْبَصَرَ وَرَفَعَهُ فَلَمْ يَرُدَّهَا , فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ : يَا رَسُولَ اللَّهِ " زَوِّجْنِيهَا , قَالَ : هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ ؟ ، قَالَ : مَا عِنْدِي مِنْ شَيْءٍ , قَالَ : وَلا خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ ؟ ، قَالَ : وَلا خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ , وَلَكِنْ أَشُقُّ بُرْدَتِي هَذِهِ فَأُعْطِيهَا النِّصْفَ وَآخُذُ النِّصْفَ , قَالَ : لا , قَالَ : هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ ؟ ، قَالَ : نَعَمْ , قَالَ : اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " ، نَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نَا عَلِيُّ بْنُ شُعَيْبٍ , نَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ . ح وثنا الْحُسَيْنُ , نَا عَلِيُّ بْنُ شُعَيْبٍ , وَالْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ , قَالا : نَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ , نَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ , جَمِيعًا عَنْ أَبِي حَازِمٍ , نَا سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ . وَقَالَ الثَّوْرِيُّ : " قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlarida edik. Shunda u zotning oldilariga bir ayol kelib, oʻzini u zotga taklif qildi. U zot unga nazarlarini pasaytirdilar, soʻng koʻtardilar va uni rad etmadilar. Ashoblaridan bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, uni menga nikohlab bering», dedi. U zot: «Senda biror narsa bormi?» dedilar. U: «Menda hech narsa yoʻq», dedi. U zot: «Temirdan uzuk ham (yoʻq)mi?» dedilar. U: «Temirdan uzuk ham yoʻq; lekin men mana shu burdamni yorib, yarmini unga beraman, yarmini oʻzim olaman», dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Soʻng: «Senda Qurʼondan biror narsa bormi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bor, men uni senga oʻzingdagi Qurʼon evaziga nikohlab berdim», dedilar. Savriy oʻz rivoyatida: «Men uni senga oʻzingdagi Qurʼon evaziga nikohlab berdim», dedi.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида эдик. Шунда у зотнинг олдиларига бир аёл келиб, ўзини у зотга таклиф қилди. У зот унга назарларини пасайтирдилар, сўнг кўтардилар ва уни рад этмадилар. Ашобларидан бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни менга никоҳлаб беринг», деди. У зот: «Сенда бирор нарса борми?» дедилар. У: «Менда ҳеч нарса йўқ», деди. У зот: «Темирдан узук ҳам (йўқ)ми?» дедилар. У: «Темирдан узук ҳам йўқ; лекин мен мана шу бурдамни ёриб, ярмини унга бераман, ярмини ўзим оламан», деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Сўнг: «Сенда Қуръондан бирор нарса борми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Бор, мен уни сенга ўзингдаги Қуръон эвазига никоҳлаб бердим», дедилар. Саврий ўз ривоятида: «Мен уни сенга ўзингдаги Қуръон эвазига никоҳлаб бердим», деди.