وَقُرِئَ عَلَى أَبِي الْقَاسِمِ بْنِ مَنِيعٍ ، وَأَنَا أَسْمَعُ , حَدَّثَكُمْ سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الأُمَوِيُّ , نَا ابْنُ إِدْرِيسَ , عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ , عَنِ ابْنِ سِيرِينَ , عَنْ يُونُسَ أَبِي عَلابٍ , قَالَ : قِيلَ لابْنِ عُمَرَ : " أَكُنْتَ اعْتَدَدْتَ بِتِلْكَ التَّطْلِيقَةِ ؟ ، فَقَالَ : وَمَالِي لا أَعْتَدُّ بِهَا ، وَإِنْ كُنْتُ عَجَزْتُ وَاسْتَحْمَقْتُ "
Yunus Abu Alab (rahimahulloh) aytdi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ga: «Oʻsha taloqni (hisobga) olganmiding?», deyildi. U: «Nega uni hisobga olmas ekanman — garchi men ojizlik qilgan va ahmoqona ish tutgan boʻlsam ham?!», dedi.Юнус Абу Алаб (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)га: «Ўша талоқни (ҳисобга) олганмидинг?», дейилди. У: «Нега уни ҳисобга олмас эканман — гарчи мен ожизлик қилган ва аҳмоқона иш тутган бўлсам ҳам?!», деди.