نَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَبِيبٍ , حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ , حَدَّثَنِي أَبُو النَّصْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ , عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , عَنْ عُمَرَ , قَالَ : " دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأُمِّ وَلَدِهِ مَارِيَةَ فِي بَيْتِ حَفْصَةَ , فَوَجَدْتُهُ حَفْصَةُ مَعَهَا , فَقَالَتْ لَهُ : " تُدْخِلُهَا بَيْتِي ، مَا صَنَعْتَ بِي هَذَا مِنْ بَيْنَ نِسَائِكَ إِلا مِنْ هَوَانِي عَلَيْكَ , فَقَالَ : لا تَذْكُرِي هَذَا لِعَائِشَةَ فَهِيَ عَلَيَّ حَرَامٌ إِنْ قَرَبْتُهَا, قَالَتْ حَفْصَةُ : وَكَيْفَ تُحَرَّمُ عَلَيْكَ وَهِيَ جَارِيَتُكَ ؟ فَحَلَفَ لَهَا لا يَقْرَبُهَا , فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : لا تَذْكُرِيهِ لأَحَدٍ , فَذَكَرَتْهُ لِعَائِشَةَ فَآلَى لا يَدْخُلُ عَلَى نِسَائِهِ شَهْرًا ، فَاعْتَزَلَهُنَّ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً , فَأَنْزَلَ اللَّهُ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ " , قَالَ : وَالْحَدِيثُ بِطُولِهِ طَوِيلٌ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ oʻzlarining umm valadlari Moriya bilan Hafsaning uyiga kirdilar. Hafsa u zotni u bilan birga topib qoldi va u zotga: «Uni mening uyimga kiritasizmi? Buni xotinlaringiz ichida menga qilishingiz faqat men sizning nazaringizda xor boʻlganim uchundir», dedi. U zot: «Buni Oishaga aytmagin. Agar unga yaqinlashsam, u menga haromdir», dedilar. Hafsa: «U sizning choʻringiz turib, qanday qilib sizga harom boʻladi?» dedi. Shunda u zot unga yaqinlashmaslikka qasam ichdilar. Nabiy ﷺ: «Buni hech kimga aytmagin», dedilar. U esa buni Oishaga aytdi. Shunda u zot bir oy xotinlarining huzurlariga kirmaslikka qasam ichdilar va yigirma toʻqqiz kecha ulardan chetlandilar. Bas, Alloh: {Alloh senga halol qilgan narsani nega harom qilasan} (oyatini) nozil qildi. (Roviy) dedi: Hadis toʻliq (keltirilsa) uzundir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ ўзларининг умм валадлари Мория билан Ҳафсанинг уйига кирдилар. Ҳафса у зотни у билан бирга топиб қолди ва у зотга: «Уни менинг уйимга киритасизми? Буни хотинларингиз ичида менга қилишингиз фақат мен сизнинг назарингизда хор бўлганим учундир», деди. У зот: «Буни Оишага айтмагин. Агар унга яқинлашсам, у менга ҳаромдир», дедилар. Ҳафса: «У сизнинг чўрингиз туриб, қандай қилиб сизга ҳаром бўлади?» деди. Шунда у зот унга яқинлашмасликка қасам ичдилар. Набий ﷺ: «Буни ҳеч кимга айтмагин», дедилар. У эса буни Оишага айтди. Шунда у зот бир ой хотинларининг ҳузурларига кирмасликка қасам ичдилар ва йигирма тўққиз кеча улардан четландилар. Бас, Аллоҳ: {Аллоҳ сенга ҳалол қилган нарсани нега ҳаром қиласан} (оятини) нозил қилди. (Ровий) деди: Ҳадис тўлиқ (келтирилса) узундир.