حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ , نا الْعَلاءُ بْنُ سَالِمٍ , نا قُرَّةُ بْنُ عِيسَى , عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " جَاءَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي أُسْتَحَاضُ , فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَعْتَزِلَ الصَّلاةَ أَيَّامَ حَيْضَتِهَا , ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاةٍ وَتُصَلِّي وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir ayol Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men istihoza koʻraman», dedi. Shunda Nabiy ﷺ unga hayz kunlarida namozdan chetlanishni, soʻng gʻusl qilib, har namoz uchun tahorat olib namoz oʻqishni buyurdilar, garchi boʻyraga qon tomsa ham.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир аёл Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен истиҳоза кўраман», деди. Шунда Набий ﷺ унга ҳайз кунларида намоздан четланишни, сўнг ғусл қилиб, ҳар намоз учун таҳорат олиб намоз ўқишни буюрдилар, гарчи бўйрага қон томса ҳам.