حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ السُّلَمِيُّ , وَالْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ , وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ هَانِئٍ , قَالُوا : نَا أَبُو نُعَيْمٍ ، نَا شَرِيكٌ , عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ , عَنْ عَطَاءٍ , وَأَبِي الزُّبَيْرِ , عَنْ جَابِرٍ , أَنَّ رَجُلا مَاتَ وَتَرَكَ مُدَبَّرًا وَدَيْنًا , " فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَبِيعُوهُ فِي دَيْنِهِ " , فَبَاعُوهُ بِثَمَانِمِائَةٍ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : قَوْلُ شَرِيكٍ : إِنَّ رَجُلا مَاتَ خَطَأٌ مِنْهُ ، لأَنَّ فِي حَدِيثِ الأَعْمَشِ , عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ : وَدَفَعَ ثَمَنَهُ إِلَيْهِ , وَقَالَ : اقْضِ دَيْنَكَ كَذَلِكَ رَوَاهُ عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ , وَأَبُو الزُّبَيْرِ , عَنْ جَابِرٍ ، أَنَّ سَيِّدًا لِمُدَبَّرٍ كَانَ حَيًّا يَوْمَ بَيْعِ الْمُدَبَّرِ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi vafot etdi va (oʻzidan) bir mudabbar hamda qarz qoldirdi. Rasululloh ﷺ ularga uni qarzi uchun sotishni buyurdilar, ular esa uni sakkiz yuzga sotdilar. Abu Bakr aytdi: Sharikning «bir kishi vafot etdi» degan soʻzi uning xatosidir, chunki al-Aʼmashning Salama ibn Kuhayldan (rivoyat qilgan) hadisida: «Uning bahosini unga berdi va: qarzingni uz, dedi», (deyilgan). Amr ibn Dinor va Abuz-Zubayr ham Jobirdan shunday rivoyat qilganlar: mudabbarning xoʻjayini mudabbar sotilgan kuni tirik edi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши вафот этди ва (ўзидан) бир мудаббар ҳамда қарз қолдирди. Расулуллоҳ ﷺ уларга уни қарзи учун сотишни буюрдилар, улар эса уни саккиз юзга сотдилар. Абу Бакр айтди: Шарикнинг «бир киши вафот этди» деган сўзи унинг хатосидир, чунки ал-Аъмашнинг Салама ибн Куҳайлдан (ривоят қилган) ҳадисида: «Унинг баҳосини унга берди ва: қарзингни уз, деди», (дейилган). Амр ибн Динор ва Абуз-Зубайр ҳам Жобирдан шундай ривоят қилганлар: мудаббарнинг хўжайини мудаббар сотилган куни тирик эди.