نَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى , نَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ , أنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ , عَنْ أَيُّوبَ , عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ , عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ , قَالَ : " تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً فَدَخَلَتْ عَلَيْهَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَسَأَلَتْ فَأَبْطَأْنَا عَلَيْهَا , قَالَتْ : تَصَدَّقُوا عَلَيَّ فَوَاللَّهِ لَقَدْ أَرْضَعْتُكُمَا جَمِيعًا , فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ , فَقَالَ : دَعْهَا عَنْكَ لا خَيْرَ لَكَ فِيهَا "
Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu) aytadi: Men bir ayolga uylandim. Uning oldiga bir qora ayol kirib (sadaqa) soʻradi, biz unga (berishda) sekinlik qildik. U: «Menga sadaqa qilinglar, vallohi, men ikkovingizni ham emizganman», dedi. Men Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot: «Uni oʻzingdan qoʻyib yubor, unda senga yaxshilik yoʻq», dedilar.Уқба ибн ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен бир аёлга уйландим. Унинг олдига бир қора аёл кириб (садақа) сўради, биз унга (беришда) секинлик қилдик. У: «Менга садақа қилинглар, валлоҳи, мен икковингизни ҳам эмизганман», деди. Мен Набий ﷺ ҳузурларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: «Уни ўзингдан қўйиб юбор, унда сенга яхшилик йўқ», дедилар.