نَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الْحَنَّاطُ , نَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يُونُسَ السَّرَّاجُ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ , عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ , وَمَالِكٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ , عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ , قَالَ : سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ " عَنْ رَجُلٍ لَهُ امْرَأَةٌ وَسَرِيَّةٌ , فَوَلَدَتْ إِحْدَاهُمَا غُلامًا وَأَرْضَعَتِ الأُخْرَى جَارِيَةً , هَلْ يَصِحُّ لِلْغُلامِ أَنْ يَنْكِحَ الْجَارِيَةَ , فَقَالَ : لا اللِّقَاحُ وَاحِدٌ "
Amr ibn ash-Sharid aytadi: Ibn Abbosdan xotini va choʻrisi boʻlgan bir kishi haqida soʻraldi: ulardan biri oʻgʻil tugʻdi, ikkinchisi esa bir qizni emizdi; oʻgʻil oʻsha qizga uylanishi durustmi? U: «Yoʻq, urugʻ bitta», dedi.Амр ибн аш-Шарид айтади: Ибн Аббосдан хотини ва чўриси бўлган бир киши ҳақида сўралди: улардан бири ўғил туғди, иккинчиси эса бир қизни эмизди; ўғил ўша қизга уйланиши дурустми? У: «Йўқ, уруғ битта», деди.