حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ السَّمِيعِ الْهَاشِمِيُّ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْبُسْتَانِيُّ , نَا أَبُو حَفْصٍ الدِّمَشْقِيُّ عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ ، نَا سَعِيدٌ , عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدٍ ، مِنْ وَلَدِ عَلِيٍّ , عَنْ بَعْضِ أَهْلِ بَيْتِهِ , أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ ، " عَنِ النَّبِيذِ ؟ ، فَقَالَتْ : يَا بُنَيَّ ، إِنَّ اللَّهَ لَمْ يُحَرِّمِ الْخَمْرَ لاسْمِهَا ، وَإِنَّمَا حَرَّمَهَا لِعَاقِبَتِهَا , وَكُلُّ شَرَابٍ يَكُونُ عَاقِبَتُهُ كَعَاقِبَةِ الْخَمْرِ ، فَهُوَ حَرَامٌ كَتَحْرِيمِ الْخَمْرِ "
Ali avlodidan boʻlgan Jaʼfar ibn Muhammadning ahli baytidan biri Oisha (roziyallohu anho)dan nabiz haqida soʻradi. U kishi: «Ey oʻgʻilcham, Alloh xamrni nomi uchun harom qilgani yoʻq, balki uni oqibati uchun harom qildi. Oqibati xamrning oqibatidek boʻlgan har bir ichimlik xamrning harom qilingani kabi haromdir», dedi.Али авлодидан бўлган Жаъфар ибн Муҳаммаднинг аҳли байтидан бири Оиша (розияллоҳу анҳо)дан набиз ҳақида сўради. У киши: «Эй ўғилчам, Аллоҳ хамрни номи учун ҳаром қилгани йўқ, балки уни оқибати учун ҳаром қилди. Оқибати хамрнинг оқибатидек бўлган ҳар бир ичимлик хамрнинг ҳаром қилингани каби ҳаромдир», деди.