Sunan ad-Doraqutniy · HadisСунан ад-Дорақутний · Ҳадис4114
حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَشِّرٍ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ , نَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ , عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ , عَنْ أَبِيهِ , قَالَ : " كُنْتُ أَنْبِذُ النَّبِيذَ لِعُمَرَ بِالْغَدَاةِ وَيَشْرَبُهُ عَشِيَّةً , وَأَنْبِذُ لَهُ عَشِيَّةً ، وَيَشْرَبُهُ غُدْوَةً وَلا يَجْعَلُ فِيهِ عَكَرًا "
Zayd ibn Aslam otasidan rivoyat qildi. U aytdi: «Men Umarga ertalab nabiz tayyorlar edim, u kishi uni kechqurun ichardi; kechqurun tayyorlasam, uni ertalab ichardi va unga achitqi solmasdi».Зайд ибн Аслам отасидан ривоят қилди. У айтди: «Мен Умарга эрталаб набиз тайёрлар эдим, у киши уни кечқурун ичарди; кечқурун тайёрласам, уни эрталаб ичарди ва унга ачитқи солмасди».